Proverbs 9

cebuano-2011

1Ang kaalam nagtukod sa iyang balay, nagtabas siya sa pito niya ka haligi.

2Iyang giihaw ang iyang mga mananap, iyang gisagol ang iyang bino, iya usab nga gipahimutang ang iyang lamisa.

3Iyang gipalakaw ang iyang sulugoong babaye sa pagtawag gikan sa kinahabogang mga dapit sa siyudad,

4“Si bisan kinsa nga yano paatubanga siya dinhi!” Ngadto kaniya nga walay salabotan siya nag-ingon,

5“Dali, kaon sa akong pan ug inom sa bino nga akong gisagol.

6Biyai ang pagkayano, ug mabuhi ikaw, ug lakaw subay sa dalan sa maayong pagpanabot.”

7Siya nga magbadlong sa usa ka mayubiton maulawan lamang, ug siya nga magsaway sa usa ka tawo nga daotan mahiagom sa kadaot.

8Ayaw badlonga ang usa ka mayubiton kay kasilagan ikaw niya; badlonga ang usa ka tawong maalamon, ug siya mahigugma kanimo.

9Hatagi ug pahimangno ang usa ka tawong maalamon ug siya mahimong labaw pang maalamon; tudloi ang matarong nga tawo ug siya magdugang pa sa kinaadman.

10Ang pagkahadlok sa Ginoo maoy sinugdan sa kaalam, ug ang pagkaila kaniya nga Balaan mao ang pagsabot.

11Kay pinaagi kanako ang imong mga adlaw pilopiloon, ug katuigan idugang sa imong kinabuhi.

12Kon ikaw maalamon, ikaw maalamon alang sa imong kaugalingon; kon ikaw magyubit, ikaw lamang ang mag-antos niini.

13Ang buangbuang nga babaye sabaan; siya walay alamag ug walay nahibaloan.

14Siya naglingkod diha sa pultahan sa iyang balay, siya naglingkod diha sa mga habog nga dapit sa siyudad,

15nanawag niadtong mga nangagi, nga naglakaw lahos sa ilang mga padulngan,

16“Si bisan kinsa nga yano, pahapita siya nganhi!” Ug alang kaniya nga walay salabotan, siya nag-ingon,

17“Tam-is ang kinawat nga tubig, ug lamian ang pan nga gikaon sa tago.”

18Apan wala siya mahibalo nga ang mga patay atua didto, nga ang iyang mga dinapit anaa sa mga kahiladman sa Sheol.

← Chapter 8 Chapter 10 →