Proverbs 30

cebuano-2011

1Ang mga pulong ni Agur nga anak nga lalaki ni Jakeh sa Masa. Ang tawo miingon kang Etiel, ngadto kang Itiel ug kang Ucal:

2Sa pagkatinuod ako walay alamag nga pagkatawo. Wala akoy pagpanabot nga iya sa usa ka tawo.

3Ako wala makakat-on sa kaalam, o adunay kahibalo kaniya nga Balaan.

4Kinsa bay nakasaka ngadto sa langit ug nanaog? Kinsa bay nagtigom sa hangin diha sa iyang mga komo? Kinsa bay nagputos sa tubig diha sa usa ka bisti? Kinsa bay nagtukod sa tanang suok sa kalibotan? Unsa ba ang iyang ngalan? Unsa ba ang ngalan sa iyang anak nga lalaki? Nahibalo gayod ikaw!

5Ang matag pulong sa Dios matuod gayod; siya usa ka taming ngadto sa modangop kaniya.

6Ayaw dugangi ang iyang mga pulong, kay tingali unya ug badlongon niya ikaw ug makaplagan ikaw nga usa ka bakakon.

7Duha ka butang ang akong pangayoon kanimo; ayaw kini ihikaw kanako sa dili pa ako mamatay:

8Ipalayo gikan kanako ang kabakakan ug ang pagpamakak; ayaw ako hatagi ug kakabos o kadato; pakan-a ako sa pagkaon nga gikinahanglan nako,

9kay tingali unya ug ako mabusog, ug maglimod kanimo, ug mag-ingon, “Kinsa ba ang Ginoo?” o tingali unya ug mahimo akong kabos ug mangawat, ug magpasipala sa ngalan sa akong Dios.

10Ayaw butangbutangi ang usa ka sulugoon ngadto sa iyang agalon, kay tingali unya ug tunglohon ikaw niya ug ikaw ilhon nga sad-an.

11Adunay magtunglo sa ilang mga amahan ug dili magpanalangin sa ilang mga inahan.

12Adunay putli diha sa ilang kaugalingong mga mata, apan wala mahinloi sa ilang pagkahugaw.

13Adunay mga tawo—pagkamapahitas-on sa ilang mga mata, pagkataas sa pag-isa sa ilang mga tabontabon!

14Adunay mga tawo nga ang ilang mga ngipon mga espada, ang ilang mga ngipon mga kutsilyo, aron sa paglamoy sa mga kabos gikan sa yuta, sa mga nanginahanglan gikan sa katawhan.

15Ang alimatok may duha ka anak nga babaye nga nagsinggit, “Panghatag, panghatag.” Tulo ka butang ang dili matagbaw; upat ang dili moingon, “Igo na”:

16Ang Sheol, ang tiyan nga dili makaanak, ang yuta nga giuhaw sa tubig ug ang kalayo nga wala mag-ingon, “Igo na.”

17Ang mata nga nagyubit sa usa ka amahan ug nagtamay sa pagtuman sa usa ka inahan dagiton sa mga uwak sa walog ug kan-on sa mga agila.

18Tulo ka butang nga katingalahan kaayo alang kanako; upat ang wala nako masabti:

19ang dalan sa usa ka agila diha sa kahanginan, ang dalan sa usa ka halas diha sa bato, ang dalan sa usa ka barko diha sa lawod sa dagat, ug ang dalan sa usa ka lalaki uban sa usa ka dalaga.

20Mao kini ang dalan sa usa ka mananapaw nga babaye: siya mokaon ug mamahid sa iyang baba, ug moingon, “Wala akoy nabuhat nga daotan.”

21Ubos sa tulo ka butang ang yuta mokurog; ubos sa upat, dili kini makaantos:

22ang usa ka ulipon sa dihang mahimo siya nga hari, ug ang usa ka buangbuang sa dihang mabusog siya sa pagkaon;

23ang usa ka babaye nga wala higugmaa sa dihang makapamana siya ug ang usa ka sulugoon nga babaye sa dihang mopuli siya sa iyang agalon nga babaye.

24Upat ka butang dinhi sa kalibotan nga mga gagmay, apan sila hilabihan ka maalamon:

25ang mga hulmigas maoy katawhan nga dili kusgan, apan nagtagana sila sa ilang pagkaon panahon sa ting-init;

26ang mga koneho maoy usa ka katawhan nga dili gamhanan, apan naghimo sila sa ilang balay diha sa mga bato;

27ang mga dulon walay hari, apan ang tanan kanila nagpanon sa ilang pagpanaw.

28ang taluto imong makuptan sa imong mga kamot, apan anaa kini sa mga balay sa mga hari.

29Tulo ka butang ang matahom diha sa ilang paglakaw, upat ang matahom diha sa ilang pagpanaw:

30ang liyon nga maoy labing gamhanan sa tanang mga mananap ug dili mosibog sa atubangan sa bisan unsa;

31ang usa ka sunoy nga nagbirig, ang laking kanding ug ang usa ka hari sa atubangan sa iyang katawhan.

32Kon ikaw nagbinuang, nagpasidungog sa imong kaugalingon, o kon ikaw naglaraw ug daotan, ibutang ang imong kamot sa imong baba.

33Kay ang pagbatil sa gatas makahimo ug mantikilya, ang paglubag sa ilong makapagula sa dugo, ug ang paghagit sa kasuko nagdala ug panag-away.

← Chapter 29 Chapter 31 →