Proverbs 16

cebuano-2011

1Ang mga laraw sa kasingkasing iya sa tawo, apan ang tubag sa dila gikan sa Ginoo.

2Ang tanang mga pamaagi sa tawo putli diha sa iyang kaugalingong mga mata, apan ang Ginoo nagtimbang sa espiritu.

3Itugyan ang imong mga buhat ngadto sa Ginoo, ug ang imong mga laraw malig-on.

4Gihimo sa Ginoo ang tanang butang alang sa iyang katuyoan, bisan ang daotan alang sa adlaw sa kasamok.

5Ang matag usa nga mapahitas-on dulumtanon sa Ginoo; dili gayod mahimo nga dili siya silotan.

6Tungod sa pagkamaunongon ug sa pagkamatinumanon ang kasal-anan gipasaylo, tungod sa pagkahadlok sa Ginoo ang tawo molikay sa daotan.

7Kon ang mga pamaagi sa usa ka tawo makapahimuot sa Ginoo, iyang himoon bisan ang iyang mga kaaway nga makigdait kaniya.

8Maayo pa ang diyotay nga pinaagi sa pagkamatarong, kay sa mga dagkong abot nga pinaagi sa dili matarong.

9Ang kasingkasing sa tawo maglaraw sa iyang pamaagi, apan ang Ginoo magmando sa iyang mga lakang.

10Ang linamdagang paghukom anaa sa mga ngabil sa hari; ang iyang baba dili maglapas diha sa paghukom.

11Ang husto nga timbangan ug sukdanan iya sa Ginoo; ang tanang mga pabug-at diha sa bag iyang buhat.

12Dulumtanan alang sa mga hari ang pagbuhat ug daotan, kay ang trono natukod pinaagi sa pagkamatarong.

13Ang matarong nga mga ngabil maoy kalipay sa mga hari; ug siya nahigugma kaniya nga nagsulti sa matarong.

14Ang kapungot sa usa ka hari sama sa mga sinugo sa kamatayon, ug ang tawo nga maalamon mopuypoy niini.

15Diha sa kahayag sa nawong sa hari anaa ang kinabuhi, ug ang iyang kahimuot sama sa usa ka panganod nga nagdala sa ulahing mga ulan.

16Ang pagbaton ug kaalam maayo pa kay sa bulawan; ang pagbaton ug salabotan maayo pa nga pilion kay sa plata.

17Ang lapad nga dalan sa matarong mitipas gikan sa daotan; kadtong nagbantay sa iyang dalan nag-amping sa iyang kalag.

18Ang garbo mag-una sa pagkalaglag, ug ang mapahitas-ong espiritu sa dili pa ang pagkapukan.

19Maayo pa ang pagkamapaubsanon sa espiritu uban sa mga kabos kay sa pagbahin sa inilog uban sa mga mapahitas-on.

20Kadtong nagtamod sa pulong mouswag, ug bulahan siya nga nagsalig sa Ginoo.

21Ang maalamon diha sa kasingkasing gitawag nga tawong may panabot, ug ang makalipay nga mga pulong nagdugang sa pagkamadanihon.

22Ang kaalam tuboran sa kinabuhi alang sa mga nagbaton niini, apan ang kabuang mao ang pagpanton sa mga buangbuang.

23Ang kasingkasing sa maalamon makahimo sa iyang sinultihan nga maalamon, ug nagdugang ug pagkamadanihon sa iyang mga ngabil.

24Ang makalipay nga mga pulong sama sa dugos, tam-is alang sa kalag ug makapalig-on sa mga bukog.

25Adunay usa ka dalan nga daw matarong alang sa tawo, apan ang kataposan niini mao ang mga dalan sa kamatayon.

26Ang kahinam sa usa ka tawo nga mamumuo nagbuhat alang kaniya; ang iyang baba nag-agda kaniya.

27Ang tawo nga walay kapuslanan naglaraw ug daotan, ug ang iyang mga pulong sama sa kalayo nga makasunog.

28Ang tawo nga masukihon nagsabwag ug panagbingkil, ug ang usa ka tighunghong nagpabulag sa suod nga managhigala.

29Ang tawo nga bangis nagdani sa iyang isigkatawo, ug naggalgal kaniya diha sa dalan nga dili maayo.

30Siya nga magkidhat sa iyang mga mata, naglaraw sa mga butang nga sukwahi; kadtong nagpanakmol sa iyang mga ngabil nagdala ug daotan nga mahitabo.

31Ang ulo nga ubanon purongpurong sa himaya; kini naangkon diha sa dalan sa pagkamatarong.

32Siya nga hinay sa pagkasuko maayo pa kay sa tawong gamhanan, ug ang naggahom sa iyang espiritu kay sa nakailog ug usa ka siyudad.

33Ang ripa gihulog diha sa sabakan, apan ang pagbuot gikan gayod sa Ginoo.

← Chapter 15 Chapter 17 →