Proverbs 31

cebuano-2011

1Ang mga pulong ni Lemuel nga hari sa Masa, nga gitudlo kaniya sa iyang inahan:

2Unsa, anak ko? Unsa, anak sa akong taguangkan? Unsa, anak sa akong mga panaad?

3Ayaw ihatag ang imong kusog ngadto sa mga babaye, ang imong mga pamaagi ngadto sa mga naglaglag sa mga hari.

4Dili angay alang sa mga hari, O Lemuel, dili angay alang sa mga hari ang pag-inom sa bino, o alang sa mga pangulo ang pagtinguha ang isog nga ilimnon;

5kay tingali unya ug manginom sila ug malimot unsay gimando, ug tuison ang mga katungod sa tanan nga gisakit.

6Hatagi ug isog nga ilimnon kadtong hapit na mamatay, ug bino kadtong anaa sa pait nga kagul-anan;

7paimna sila, ug malimtan nila ang ilang kakabos, ug dili na mahinumdom sa ilang pagkamakaluluoy.

8Bukha ang imong baba alang sa amang, alang sa mga katungod sa tanan nga biniyaan.

9Bukha ang imong baba, paghukom diha sa pagkamatarong, panalipdi kanunay ang mga katungod sa kabos ug nanginahanglan.

10Kinsay makakaplag sa usa ka maayong asawa? Siya bililhon kaayo kay sa mga alahas.

11Ang kasingkasing sa iyang bana nagsalig kaniya, ug siya dili makulangan ug bahandi.

12Siya nagbuhat kaniya ug maayo ug dili daotan, sa tanang mga adlaw sa iyang kinabuhi.

13Siya nangita ug balhibo sa karnero ug lino, ug nagbuhat pinaagi sa makugihon nga mga kamot.

14Siya sama sa mga barko sa tigpatigayon, siya nagdala sa iyang pagkaon gikan sa layo.

15Siya mobangon samtang ngitngit pa, ug naghatag ug pagkaon sa iyang panimalay ug mga buhat alang sa iyang mga sulugoong dalaga.

16Siya naghunahuna ug usa ka uma ug nagpalit niini; pinaagi sa bunga sa iyang mga kamot, siya nagtanom ug usa ka parasan.

17Gibaksan niya ug kalig-on ang iyang mga hawak, ug gipalig-on ang iyang mga bukton.

18Siya nahibalo nga ang iyang gibuhat mabungahon. Ang iyang lampara dili mapalong panahon sa kagabhion.

19Gibutang niya ang iyang mga kamot sa liksanan, ug ang iyang mga kamot nagpugong sa kalinyasan.

20Gibukhad niya ang iyang kamot ngadto sa mga kabos, ug gitunol ang iyang mga kamot ngadto sa mga nanginahanglan.

21Siya dili mahadlok sa katugnaw alang sa iyang panimalay, kay ang tanan sa iyang panimalay gibistihan ug pula.

22Siya nagbuhat ug mga hapin sa higdaanan alang sa iyang kaugalingon; ang iyang bisti pino nga lino ug mahalong panapton nga tapol.

23Ang iyang bana inila diha sa mga ganghaan, sa diha nga siya molingkod uban sa mga kadagkoan sa yuta.

24Siya nagbuhat ug mga bisti nga lino ug nagbaligya niini; siya naghatod ug mga bakos ngadto sa tigpatigayon.

25Kusog ug kaligdong maoy iyang bisti, ug siya mokatawa sa panahon nga umaabot.

26Siya nagbuka sa iyang baba uban ang kaalam, ug ang pagtudlo sa pagkamaayo anaa sa iyang dila.

27Siya nagtan-aw pag-ayo sa mga pamaagi sa iyang panimalay, ug dili mokaon sa pan sa pagkatapolan.

28Ang iyang mga anak mobarog, ug magtawag kaniya nga bulahan; ang iyang bana usab ug siya magdayeg kaniya,

29“Daghang mga babaye nga nagbuhat sa labing maayo, apan ikaw milabaw kanilang tanan.”

30Ang katahom malimbongon ug ang kaanyag kakawangan lamang, apan ang usa ka babaye nga may kahadlok sa Ginoo angayng dayegon.

31Hatagi siya sa bunga sa iyang mga kamot, ug ipadayeg siya sa iyang mga buhat diha sa mga ganghaan.