Psalms 139

albanian-2018

1Mjeshtrit të korit. Psalm i Davidit. O Zot, ti më ke shqyrtuar e më njeh.

2Ti e di kur ulem e kur ngrihem, mendimet nga larg m'i kupton.

3Më vëzhgon kur eci e kur pushoj, gjithë udhët e mia mirë i njeh.

4Pa folur goja ime, ti, o Zot, di çdo gjë.

5Para meje e mbrapa meje je ti, dora jote qëndron mbi mua.

6Mahnitëse është dija jote për mua, tepër e lartë e unë s'e arrij.

7Ku të shkoj larg shpirtit tënd? Ku të iki larg pranisë tënde?

8Po të ngjitem në qiell, atje je ti, po të dergjem në skëterrë, ti je aty.

9Po të merrja krahët e mëngjesit e përtej detit të shkoja,

10edhe atje do të më udhëhiqte dora jote, do të më mbante e djathta jote.

11Edhe po të thosha: «Më mbuloftë errësira e drita përreth meje u errësoftë»,

12errësira për ty nuk është errësirë e nata ndriçon si dita; për ty errësira dhe drita janë njëlloj.

13Ti e krijove brendinë time, më ende që në bark të nënës.

14Të lavdëroj se mrekullisht më krijove, të mahnitshme janë veprat e tua, mirë e di shpirti im.

15Kockat e mia nuk ishin të fshehta për ty, kur krijohesha në fshehtësi, kur merrja trajtë në thellësitë e tokës.

16Kur isha pa trajtë, më panë sytë e tu. Të gjitha ditët që caktove, në librin tënd ishin shkruar, pa u krijuar asnjë prej tyre.

17Sa të çmuara janë për mua mendimet e tua, o Perëndi! Sa i madh është numri i tyre!

18Po t'i numëroj, janë më shumë se rëra. Zgjohem e jam ende me ty.

19Sikur t'i zhbije të paudhët, o Perëndi! Shporruni prej meje, o njerëz gjakatarë.

20Ata flasin kundër teje me dredhi, më kot ngrihen armiqtë e tu.

21Si të mos i urrej ata që të urrejnë, o Zot, si të mos i përbuz kundërshtarët e tu?

22Ndiej vetëm urrejtje për ta, i kam bërë armiq.

23Shqyrtomë, o Perëndi, dhe njihe zemrën time, vëmë në provë dhe njihi brengat e mia.

24Shiko në shkoj udhës së ligë dhe në udhën e përjetësisë më pri.

← Chapter 138 Chapter 140 →