Psalms 105

albanian-2018

1Përlëvdoni Zotin, thirreni emrin e tij, shpallni mes popujve veprat e tij.

2Këndojini atij e thurini lavde, kumtoni gjithë mrekullitë e tij.

3Krenohuni me emrin e tij të shenjtë, u gëzoftë zemra e atyre që kërkojnë Zotin.

4Kërkojeni Zotin dhe fuqinë e tij, kërkojeni përherë fytyrën e tij.

5Kujtoni mrekullitë që bëri, çuditë dhe gjykimet e gojës së tij,

6o pasardhës të Abrahamit, shërbëtorit të tij, o bij të Jakobit, të zgjedhurit e tij.

7Ai është Zoti, Perëndia ynë; mbi mbarë dheun vendimet e tij.

8Ai e kujton përherë besëlidhjen e tij, fjalën që urdhëroi për një mijë brezni,

9besëlidhjen që bëri me Abrahamin, premtimin që i dha Isakut.

10Ia caktoi si rregull Jakobit, Izraelit si besëlidhje përjetë,

11kur tha: «Ty do të ta jap tokën e Kanaanit si pjesë të trashëgimisë suaj»,

12kur ishin të hequr në numër, të paktë e ardhacakë,

13tek endeshin nga një komb te tjetri, nga një mbretëri te një tjetër popull.

14Nuk lejoi t'i shtypte askush, mbretërit për hir të tyre qortoi:

15«Mos m'i prekni të vajosurit, profetët e mi mos i lëndoni».

16Urinë solli në atë vend, theu çdo enë buke.

17Dërgoi para tyre një njeri, Jozefin, që u shit si skllav.

18Me pranga ia shtrënguan këmbët, hekura i vunë rreth qafës,

19derisa u përmbush fjala e tij, fjala e Zotit e sprovoi atë.

20I dërgoi fjalë mbreti që ta lironin, sunduesi i popujve e la të lirë.

21Zot të shtëpisë së tij e bëri, sundues mbi gjithë zotërimin e tij,

22që t'i ndreqte princat sipas gjykimit të tij e t'u mësonte pleqve urtinë.

23Atëherë Izraeli shkoi në Egjipt, Jakobi u vendos në tokën e Kamit.

24Dhe Zoti e shtoi shumë popullin e vet, më të fortë se armiqtë e tij e bëri.

25Ua ndryshoi zemrën egjiptianëve, që popullin e tij ta urrenin, që kundër shërbëtorëve të tij me dredhi të silleshin.

26Dërgoi Moisiun, shërbëtorin e tij, Aronin, që vetë e kishte zgjedhur.

27Kryen mes tyre shenjat e tij, mrekullitë në tokën e Kamit.

28Dërgoi errësirën e u bë terr, fjalët e tij nuk i kundërshtoi kush.

29Ujërat ua ktheu në gjak, peshqit i ngordhi.

30Vendi i tyre gëloi me bretkosa, deri edhe në dhomat e mbretërve.

31Foli Zoti e u vërsulën mori mizash, mushkonjat mbarë trojet mbuluan.

32U dërgoi breshër në vend të shiut, flakë zjarri mbi vendin e tyre.

33Ua goditi vreshtat e fiqtë, pemët e tokave të tyre i theu.

34Foli dhe ia behën karkalecat, vemje, që s'kishin të numëruar.

35Ua hëngrën gjithë bimësinë e vendit, prodhimet e tokës ua përpinë.

36Goditi gjithë të parëlindurit e vendit, frytin e parë të pjellorisë së tyre.

37I nxori izraelitët me argjend e me ar, ndër fiset e tyre s'kish njeri të këputur.

38U gëzua Egjipti kur ata u nisën, se i kishte zënë tmerri prej tyre.

39Renë shtriu për t'i mbuluar, zjarrin për t'u bërë dritë natën.

40Kërkuan e shkurta u dërgoi, me bukë prej qiellit i ngiu.

41Çau shkëmbin e buruan ujëra, lumenj rrodhën nëpër shkretëtirë.

42I ra ndër mend fjala e tij e shenjtë, që Abrahamit, shërbëtorit të tij, i kishte thënë.

43Popullin e vet e nxori me ngazëllim, plot gëzim të zgjedhurit e tij.

44Tokat e kombeve u dha, mundin e popujve trashëguan,

45që të mbajnë rregullat e tij e të zbatojnë ligjet e tij. Aleluja!

← Chapter 104 Chapter 106 →