Psalms 102

albanian-2018

1Lutje e të mjerit, kur është i hidhëruar dhe brengën e tij e nxjerr para Zotit.

2O Zot, dëgjoje lutjen time e klithma ime ardhtë te ti.

3Mos e fshih fytyrën tënde prej meje ditën e fatkeqësisë sime, prire veshin tënd drejt meje ditën që të thërras e dëgjomë sa më shpejt.

4Se ditët e mia po zhduken si tymi, eshtrat po më bëhen shkrumb si prushi.

5Zemra po më vyshket si bari e po thahet, kam harruar të ha edhe bukën time.

6Prej ofshamës së rënkimit tim jam bërë kockë e lëkurë.

7Jam bërë si pelikani në shkretëtirë, i ngjaj kukuvajkës ndër rrënoja.

8Gjumi nuk më merr, jam si trumcaku i vetmuar mbi çati.

9Armiqtë më përqeshin tërë ditën, edhe ata që më thurin lavde nëmin në emrin tim.

10Po ha hi si bukë, pijen e përziej me lot.

11Për shkak të zemërimit e furisë sate, lart më ngrite, por mandej më plandose.

12Ditët e mia janë si hija e muzgut e unë po thahem si bari.

13Por ti, o Zot, mbetesh në amshim, kujtimi yt brez pas brezi.

14Do të ngrihesh e do të kesh dhembshuri për Sionin, se erdhi koha të tregohesh i mëshirshëm me të; po, erdhi koha e caktuar!

15Shërbëtorët e tu i duan gurët e tij, u dhimbset edhe pluhuri i tij.

16Atëherë kombet do ta druajnë emrin e Zotit e gjithë mbretërit e tokës lavdinë e tij,

17kur Zoti ta ndërtojë Sionin e në lavdinë e tij të shfaqet.

18Përgjërimin e të mjerëve e vuri re dhe lutjen e tyre nuk e shpërfilli.

19Le të shkruhet kjo për brezninë e ardhshme dhe populli, që do të krijohet, le të lavdërojë Zotin.

20Se Zoti pa nga shenjtërorja e tij e lartë, prej qiellit hodhi vështrimin e tij mbi tokë,

21për të dëgjuar rënkimin e të robëruarve, për të shpëtuar të dënuarit me vdekje,

22që emri i Zotit të shpallet në Sion dhe lavdërimi i tij në Jerusalem,

23kur popujt të mblidhen tok, kur mbretëritë t'i shërbejnë Zotit.

24Udhës ai m'i pakësoi fuqitë e ditët m'i shkurtoi.

25E thashë: «O Perëndia im, vitet e tua mbeten brez pas brezi; mos më merr në mes të ditëve të mia!

26Së lashti ti themelove tokën, qiejt janë vepra e duarve të tua.

27Do të marrin fund, por ti do të mbetesh; të gjitha do të vjetrohen si rrobë, do t'i ndërrosh si petk e do të brehen.

28Ti do të mbetesh po ai dhe vitet e tua nuk do të kenë fund.

29Bijtë e shërbëtorëve të tu do të kenë një vendbanim, pasardhësit e tyre do të jenë të fortë para teje».

← Chapter 101 Chapter 103 →