Proverbs 15

albanian-2018

1Përgjigjja e butë e zmbraps zemërimin, por fjala e rëndë ngjall hidhërim.

2Gjuha e bukur e hijeshon dijen, ndërsa goja e të marrëve zbraz marrëzi.

3Sytë e Zotit arrijnë gjithkund, vëzhgojnë të keqin e të mirin.

4Një gjuhë e butë është pemë e jetës, por një gjuhë e prapë vret shpirtin.

5I marri e përçmon mësimin e të atit, por, kush e pranon qortimin, bëhet i urtë.

6Shtëpia e të drejtit është plot begati, ndërsa fitimi i të paudhit sjell trazim.

7Buzët e të urtëve përhapin dijen, por jo mendja e të marrëve.

8Flijimet e të paudhëve i neveriten Zotit. Lutja e të drejtëve është gëzimi i tij.

9Sjellja e të paudhit i neveritet Zotit, ai e do atë që ndjek drejtësinë.

10Kush lë udhën, duhet qortuar ashpër, kush i urren qortimet, do të vdesë.

11Para Zotit janë skëterra e humbëtira, aq më tepër zemra e bijve të njeriut.

12Përqeshësit nuk i pëlqen kush e qorton, ai nuk shoqërohet me të urtët.

13Një zemër e gëzuar ngazëllen fytyrën, një zemër e pikëlluar këput shpirtin.

14Zemra e të urtit kërkon dijen, ndërsa goja e të marrit mbllaçit marrëzi.

15Për skamnorin çdo ditë është e keqe, por zemërmiri bën festë pa fund.

16Më mirë pak me frikën e Zotit, se një thesar i madh me trazim.

17Më mirë një hise perimesh me dashuri, se një viç i majmë me urrejtje.

18Gjaknxehti mbjell grindje, kush ka durim, ul gjakrat.

19Udha e përtacit është si gardh me ferra, por shtegu i të drejtëve është i rrafshët.

20Djali i urtë e gëzon të atin, por njeriu i marrë e përçmon të ëmën.

21Marrëzia është gëzim për kë s'ka mend, por njeriu i mençur ecën drejt.

22Planet pa këshillime shkojnë huq, por me shumë këshilltarë zënë vend.

23Njeriu gëzohet kur jep përgjigje, por sa e mirë është fjala e thënë kur duhet!

24Jeta e ngre lart atë që sillet mirë, kështu ai shmang teposhtën e skëterrës.

25Zoti e rrënon shtëpinë e krenarëve, por truallin e të vesë do ta mbrojë.

26Shestimet e të mbrapshtit i neveriten Zotit, por fjalët e këndshme janë të pastra.

27Kush fiton me dredhi, e trazon shtëpinë, kush i urren dhuratat, do të jetojë.

28Mendja e të drejtit mendon e përgjigjet, por goja e të paudhëve nxjerr ligësi.

29Zoti është larg nga të paudhët, por lutjen e të drejtëve e dëgjon.

30Drita e syve ngazëllen zemrën, një lajm i mirë mëkëmb eshtrat.

31Veshi që dëgjon qortimin e shëndoshë zë vend mes të urtëve.

32Kush shpërfill rregullin, përçmon veten, kush e pranon qortimin, zë mend.

33Droja e Zotit është mësim urtie, përpara lavdisë vjen përulja.

← Chapter 14 Chapter 16 →