Proverbs 16

albanian-2018

1Shestimet e zemrës i takojnë njeriut, por përgjigjja vjen nga Zoti.

2Njeriut i duken të pastra të gjitha sjelljet e veta, por është Zoti ai që peshon shpirtrat.

3Paraqitja Zotit veprat e tua dhe shestimet e tua do të zënë vend.

4Zoti e ka bërë gjithçka me një qëllim, deri edhe të paudhin për ditën e mbrapshtë.

5Zotit i neveritet mendjemadhi, vërtet nuk do të mbesë pa u ndëshkuar.

6Me mirësi e besnikëri shlyhet faji e me drojën e Zotit shmanget e keqja.

7Kur Zotit i pëlqen sjellja e një njeriu, pajton me të edhe armiqtë e tij.

8Më mirë pak e me të drejtë, sesa shumë e pa të drejtë.

9Njeriu e sheston udhën e vet, por hapat ia drejton Zoti.

10Kumti hyjnor është në buzët e mbretit, goja e tij nuk do të gabojë në gjykim.

11Masa dhe peshoret e drejta i përkasin Zotit, të gjithë gurët e peshores janë vepër e tij.

12Veprat e mbrapshta u neveriten mbretërve, se froni i ka themelet në drejtësi.

13Buzët e drejtësisë e gëzojnë mbretin, ai e do kë flet me drejtësi.

14Zemërimi i mbretit është lajmëtar i vdekjes, kush e zbut, është njeri i urtë.

15Kur ndrin fytyra e mbretit, ka jetë, përkrahja e tij është si reja e shiut pranveror.

16Sa mirë kur njeriu fiton urtinë e jo arin, se duhet zgjedhur mençuria në vend të argjendit.

17Udha e të drejtëve shmang të keqen, kush sillet me kujdes, ruan jetën e vet.

18Krenaria i prin rrënimit dhe shpirti i sertë sjell rënien.

19Më mirë të përulesh me të përulurit, se të ndash prenë me krenarët.

20Kush i mendon mirë gjërat, gjen të mirën, kush beson në Zotin, është i lum.

21Njeriu i urtë do të quhet i mençur, të folurit ëmbël e shton mësimin.

22Kush ka urti, ka burimin e jetës, ndëshkimi i të marrëve është marrëzia.

23Mendja e të urtit e mençuron gojën, ua shton mësimin buzëve të tij.

24Thëniet e këndshme janë hoje mjalti, ëmbëlsi për shpirtin e shërim për eshtrat.

25Ka udhë që duket e drejtë, por në fund shpie në vdekje.

26Punëtorin e bën uria të punojë, e nxit goja e vet.

27Njeriu i pavlerë gatit ligësi, në buzët e tij një zjarr përvëlues.

28Njeriu mashtrues mbjell grindje, kush shpif përçan miqtë.

29Njeriu i dhunshëm e ngashënjen të afërtin e udha ku e shpie nuk është e mirë.

30Kush shkel syrin, synon mashtrimin, kur rrudh buzët, e ka bërë ligësinë.

31Flokët e thinjur janë kurorë e ndritshme, ajo gjendet në udhën e drejtësisë.

32Më mirë i durueshëm, se i fortë, më mirë të sundosh veten, se të pushtosh një qytet.

33Shorti hidhet në prehër, por vendimi vjen prej Zotit.

← Chapter 15 Chapter 17 →