Job 4

albanian-2018

1Atëherë Elifaz Temaniti u përgjigj e tha:

2«A mund të flitet me ty, apo s'ke durim? Po kush mund të rrijë pa folur?

3Ja, shumë veta ke mësuar e duart e mekura ke përtërirë.

4Fjalët e tua kanë ringritur të rrëzuarit e gjunjëprerët ke mëkëmbur.

5Tani e ke radhën ti e nuk duron, të ra ty e u trullose.

6A nuk ke besim te droja e Perëndisë e shpresë te sjellja e përsosur?

7Thirri mendjes, cili i pafajshëm u rrënua? Ku është ai i drejtë që u shkatërrua?

8Me sa kam parë unë, kush mih ligësi e mbjell prapësi, ato edhe korr.

9Ata i rrënon puhiza e Perëndisë, i fundos fryma e zemërimit të tij.

10Ulërin luani, bërtet egërsira e dhëmbët e këlyshit bëhen copë.

11Luani ngordh se s'ka pre e shpërndahen këlyshët e tij.

12Tinëz më erdhi fjala, pëshpërima e saj më ra në vesh.

13Në trazimin e vegimeve të natës kur njerëzinë e zë gjumë i thellë,

14më zuri tmerri e drithërima, edhe eshtrat m'u drodhën.

15Një frymë ma përshkoi fytyrën e m'u ngritën qimet përpjetë.

16U ndal, por s'ia njoha pamjen: një trajtë para syve të mi. Heshtje. Pastaj një zë dëgjova:

17“A ka vdekatar të drejtë para Perëndisë? A ka njeri të pastër para krijuesit të vet?”.

18As shërbëtorëve s'u zë besë, edhe engjëjve ua gjen një të metë.

19Aq më shumë banorëve të qerpiçëve, që i kanë themelet në pluhur e shkelen porsi tenja.

20Shkërmoqen sa gdhin e ngryset. Papandehur, zhduken përgjithmonë.

21U këputet filli e vdesin pa urti».

← Chapter 3 Chapter 5 →