Job 3

albanian-2018

1Pas këtyre ngjarjeve Jobi hapi gojën dhe mallkoi ditën kur kishte lindur.

2Jobi u përgjigj e tha:

3«U shoftë dita kur u linda e nata kur u tha: “U ngjiz një djalë”.

4Terr u bëftë ajo ditë! E harroftë Perëndia, që rri lart, e drita mos ndrittë mbi të!

5E përlaftë terri e pisa, e zaptoftë reja, e tmerroftë muzgu!

6Atë natë e përpiftë errësira, mos u njehtë ndër ditët e vitit e mos hyftë në numrin e muajve!

7Shterpë mbettë ajo natë e mos pastë galdim!

8E nëmtë kush mallkon ditën e kush guxon të ngucë Leviatanin!

9U terratisshin yjet e agut të saj, prittë dritën e mos i ardhtë e as agun mos e paftë,

10se s'm'ia mbylli barkun nënës, e brengën s'ma hoqi sysh.

11Pse s'vdiqa që në bark e s'dhashë shpirt sa linda?

12Pse më pritën dy gjunjë e më mëkuan dy gjinj?

13Tani do të prehesha i qetë, do të flija e do të pushoja

14me mbretër e këshilltarë të dheut, që rindërtojnë për vete rrënoja,

15apo me princa që kanë ar, që i kanë shtëpitë plot me argjend.

16Ose, si i dështuari i zhdukur, s'do të isha më, si foshnjat që s'e shohin dritën.

17Atje të paudhët i lënë trazirat, atje të mekurit pushojnë.

18Të burgosurit pushojnë tok, pa e dëgjuar zërin e ngasësit.

19Atje janë i vogli e i madhi, skllavi është i lirë nga pronari.

20Pse të dalë në dritë një i ngratë e të jetojnë shpirtvrarët,

21që vdekjen dëshirojnë, por s'e gjejnë, edhe pse e kërkojnë më shumë se thesarin,

22dhe fort gëzohen e galdojnë kur gjejnë varrin?

23Po njeriu, që i ka udhët pa krye, se ia ka mbyllur Perëndia?

24Ja, për bukë kam psherëtimat e britmat e mia vërshojnë si ujë.

25Më zuri çfarë më tmerronte, çfarë më lemeriste më pllakosi.

26As kam qetësi, as prehje, as pushim, por erdhi pështjellimi».

← Chapter 2 Chapter 4 →