Job 36

albanian-2018

1Elihui foli sërish e tha:

2«Ki pak durim e unë do të të mësoj, sepse ende mund të flas për Perëndinë.

3Prej së largu do ta nxjerr njohurinë time e krijuesit tim do t'i jap të drejtë,

4se vërtet nuk janë të rreme fjalët e mia e me ty po flet një dijeplotë.

5Ja, Perëndia është i fuqishëm e nuk përbuz, e fuqishme forca e kuptimit të tij.

6Të paudhin nuk e lë të gjallë e të pikëlluarve ua jep të drejtën.

7Nuk i heq sytë nga i drejti, por i vendosi mbi fron me mbretërit e të madhëruar janë përgjithmonë.

8Nëse kanë rënë në pranga e janë zënë në leqet e pikëllimit,

9ai u tregon veprat e tyre e shkeljet që bënë prej krenarisë,

10u hap veshët të dëgjojnë qortimin e u bën thirrje të lënë prapësinë.

11Nëse dëgjojnë e atij i shërbejnë, në begati do t'i shtyjnë ditët e vitet në kënaqësi.

12Por, në mos e dëgjofshin, nëpër shpatë do të kalojnë, do të japin shpirt pa e kuptuar si.

13Zemërpërdalët grumbullojnë zemërim e kur Perëndia t'i robërojë nuk kërkojnë shpëtim.

14Të rinj ata heqin shpirt, u shuhet jeta në lavirësi.

15Me pikëllim i shpëton të pikëlluarit, me fatkeqësi veshët ua hap.

16Edhe ty të nxori nga gryka e ngushticës në një vend të hapur, pa shtrëngesa, e plot me gjellë të majme u shtrua tryeza jote.

17Ti u mbushe me gjykime të mbrapshta, por gjykimi i drejtë mbi ty do të bjerë.

18Je i zemëruar, por mos u tall, shumë blatove, por mos e tepro.

19A të nxjerr nga ngushtica britma jote me gjithë mundin e fuqisë sate?

20Mos e dëshiro atë natë kur popujt do të shkojnë në vendin që u takon.

21Ruhu e mos iu kthe ligësisë, se për shkak të saj të zuri pikëllimi».

22«Ja, i madhërishëm është Perëndia në fuqinë e vet, ku ka udhërrëfyes si ai?

23Kush ia caktoj udhën atij e kush i tha: “Veprove keq”?

24Kujtohu ta madhërosh veprën e tij, të cilës njerëzit këngë i thurën.

25Mbarë njerëzia e ka kundruar, secili e vështron nga larg.

26Po, i madhërishëm është Perëndia e ne nuk e rrokim dot, të panumërueshme janë vitet e tij.

27Pikëzat e ujit lart ai i ngre e avujt e tyre kthehen në shira,

28që retë i zbrazin e me rrëshekë mbi njerëzit bien.

29Kush e merr me mend shtrirjen e resë dhe ushtimën e banesës së tij?

30Ja, ai e rrethon veten me dritë dhe thellësitë e detit i mbulon.

31Kështu i gjykon ai popujt, u jep ushqim me mbushulli.

32Në pëllëmbë të dorës i mban rrufetë e i urdhëron të gjuajnë.

33Gjëmimi i tyre flet për të, zemërimi i tij nuk e duron të keqen. »

← Chapter 35 Chapter 37 →