Job 34

albanian-2018

1Elihui foli sërish e tha:

2«Dëgjojini, o të urtë, fjalët e mia, edhe ju, o të ditur, mbamëni vesh,

3pasi veshi fjalët i dallon e qiellza gjellën e shijon.

4Le ta zgjedhim vetë çfarë është e drejtë, vetë le ta pranojmë çfarë është e mirë,

5se Jobi tha: “I drejtë unë jam, por të drejtën ma mori Perëndia.

6I drejtë jam e më bëjnë gënjeshtar, më shigjetojnë për vdekje e faj nuk kam”.

7Cili njeri është porsi Jobi, që talljen gjerb si ujin,

8që bredh me punëkeqët e me rrengshorët shëtit,

9pasi tha me vete: “S'ka dobi njeriu Perëndinë të kërkojë!”.

10Prandaj, o zemërmirë, dëgjomëni mua: larg Perëndisë paudhësia, larg të gjithëpushtetshmit padrejtësia!

11Ai e shpërblen njeriun për çka bën, e si të sillet njeriu ashtu edhe e gjen.

12Vërtet Perëndia nuk bën ligësi, të drejtën i gjithëpushtetshmi s'e shtrembëron.

13Kush e caktoi të sundojë tokën e kush e përftoi tërë gjithësinë?

14Po të merrej me veten e vet dhe shpirtin e frymën për vete ta mbante,

15njëherësh do të shuhej çdo qenie e gjallë e njerëzia në pluhur do të kthehej.

16Nëse ke mend, dëgjoje këtë gjë, vëri vesh tingëllimës së fjalëve të mia.

17A mund të sundojë kush e urren drejtësinë? E ti do të dënosh të drejtin e fuqishëm,

18atë që mbretit: “Krahëthatë!”, i thotë e fisnikëve: “Të paudhë!”,

19që princave anën nuk ua mban e të pasurin s'e vë para të varfrit, sepse të gjithë dora e tij i bëri.

20Në mes të natës papritur vdesin, dridhen popujt e kalojnë, pa vënë dorë njeri rrëzohen trimat.

21Ai sytë tek udhët e njerëzve i mban e i sheh të gjithë hapat e tyre.

22Nuk ka terr as terrinë ku të fshihen punëligjtë.

23Kohën askujt s'ia ka caktuar para Perëndisë në gjyq të dalë.

24I këput të pushtetshmit pa i hetuar e në vendin e tyre të tjerë vendos.

25Meqë i njeh veprat e tyre, për një natë i përmbys e i shtyp.

26Si keqbërës i shuplak, në një vend ku të gjithë i shohin,

27se prej tij u larguan e i shpërfillën tërë udhët e tij.

28Tek ai mbërriti klithma e skamnorëve, klithmën e të pikëlluarve e dëgjoi.

29Kur ai hesht, kush e dënon? Nëse fsheh fytyrën, kush vallë e sheh? Por mbi kombe e mbi njerëz njëherësh sundon,

30që njeriu i pafe të mos mbretërojë e as ata që popullit kurth i ngrenë.

31A i thotë kush Perëndisë: “Pësova e nuk do të mëkatoj.

32Çfarë nuk shoh vetë, ti ma mëso, në kam bërë keq, më s'do ta bëj”?

33A duhet të të shpërblejë siç mendon ti? Ti që e shpërfille, vendos pra, e thuaj çfarë di.

34Njerëzit me mend do të më thonë, bashkë me njeriun e urtë që më dëgjon:

35“Jobi nuk flet si i ditur, nuk janë të mençura fjalët e tij”.

36Le të sprovohet Jobi deri në fund, se si keqbërës përgjigjet.

37Mëkatit i shton kryeneçësinë e mes nesh mbjell dyshim, se flet gjithnjë e më shumë kundër Perëndisë».

← Chapter 33 Chapter 35 →