Job 28

albanian-2018

1«Po, argjendit i gjenden xehja, edhe arit shkritorja.

2Hekuri prej dheut nxirret e bakri prej gurit del.

3Njeriu e ndal errësirën e në çdo skaj rrëmon gurin e territ e të pisës.

4Hapin hurdha larg vendbanimit, ku nuk shkel këmba e udhëtarit e, larg njerëzisë, pezull lëkunden.

5Toka prej nga del buka përposh vlon si zjarr.

6Te gurët e saj gjendet safiri dhe ari te pluhuri i saj.

7Atë shteg s'e njeh as shpendi grabitqar, nuk e pikas as syri i skifterit,

8nuk e rreh as egërsira krenare, nuk e përshkon dot as luani.

9Njeriu ngre dorë kundër granitit, i përmbys malet që në rrënjë.

10Nëpër shkëmbinj tunele hap e sytë e tij shquajnë çdo gjë të çmueshme.

11Burimet e lumenjve bën zap e gjërat e fshehura në dritë i nxjerr.

12Po urtia, prej nga mund të nxirret? Ku është vallë vendi i mençurisë?

13Njerëzit asaj vlerën nuk ia njohin e nuk gjendet në dheun e të gjallëve.

14Humnera thotë: “Nuk është tek unë”. E deti thotë: “Nuk është në mua”.

15Nuk shkëmbehet dot me ar të kulluar, nuk peshon argjendi sa çmimi i saj.

16Nuk blihet me ar Ofiri, me oniks apo me zafir të çmuar.

17Nuk krahasohet me ar, as me qelq e nuk shkëmbehet me enë ari të kulluar.

18As të mos përmenden koralet e kristalet, se më shumë se perlat vlen urtia.

19Nuk matet me të topazi i Kushit e nuk paguhet, jo, me ar të kulluar.

20Po urtia, prej nga mund të vijë? Ku është, vallë, vendi i mençurisë?

21U përvodh nga sytë e tërë të gjallëve, edhe nga zogjtë e qiellit është fshehur.

22Humnera e vdekja thonë: “Kemi dëgjuar të flitet për të”.

23Por, Perëndia e njeh udhën e saj, ai e di ku ndodhet ajo.

24Ai e sheh tokën skaj më skaj dhe gjithçka nën qiell shikon.

25Kur i dha erës peshën, kur ujërat mati e peshoi,

26kur shiut rregullin i caktoi e shtegun vetëtimës gjëmuese,

27atëherë e pa dhe e kumtoi, e caktoi dhe e shqyrtoi

28e i tha njerëzimit: “Ja, droja e Zotit, ajo është urtia. Shmangu nga e keqja e kjo është mençuria”».

← Chapter 27 Chapter 29 →