Job 27

albanian-2018

1Jobi mori sërish fjalën e tha:

2«Pasha Perëndinë që ma hoqi të drejtën, pasha të gjithëpushtetshmin që ma helmoi shpirtin,

3sa të kem frymë në mua e shpirt Perëndie në flegrat e mia,

4buzët e mia ligësira nuk do të thonë e prej gjuhës sime nuk do të dalë mashtrim.

5Larg qoftë t'ju jap të drejtë, e pa dhënë shpirt unë, vetes nuk ia mohoj drejtësinë.

6Fort e mbaj drejtësinë time e nuk e lëshoj, s'më qorton zemra për asnjë nga ditët e mia.

7I rëntë armikut tim fati i të paudhit, fati i keqbërësit kundërshtarit tim.

8Çfarë shprese ka i pafeu kur këputet, kur Perëndia jetën ia merr?

9A do ta dëgjojë Perëndia britmën e tij, kur ai të ketë rënë ngushtë?

10A do të kënaqet me të gjithëpushtetshmin? Do ta thërrasë Perëndinë kurdoherë?

11Unë do t'ju mësoj si sillet Perëndia, nuk do t'jua fsheh ç'mendon i gjithëpushtetshmi.

12Ja, të gjithë ju vetë e shihni e pse me kotësira kot po merreni?

13Këtë fat merr njeriu i mbrapshtë nga Perëndia, këtë trashëgim mujshari nga i gjithëpushtetshmi:

14në pastë shumë bij, mbi ta rëndon shpata e pinjojtë e tij me bukë nuk do të ngopen.

15Të mbijetuarit do t'ia groposë murtaja, e të vejat nuk do t'i vajtojnë.

16Nëse si dheun do ta mbledhë argjendin e si baltën petkat t'i gatitë,

17t'i gatitë, por do t'i veshë i drejti e argjendin i pafajshmi do ta ndajë.

18Të brishtë si merimanga e ndërtoi shtëpinë, si streha që ndërton rojtari.

19Shtrihet i kamur, por më kot, hap sytë e s'gjen asgjë.

20E zë tmerri, porsi uji vërshues, natën vorbulla e përpin.

21E merr era e lindjes dhe merr fund, e shkul nga vendi i vet.

22E vërvit pa mëshirë e ai nga dora përpiqet t'i ikë.

23Duartrokasin kundër tij e nga vendi i tyre kundër tij fërshëllejnë».

← Chapter 26 Chapter 28 →