Psalms 142

armenian-nea

1Սաղմոս Դավթի, երբ նրան հալածեց իր որդի Աբիսողոմը Տե՜ր, լսի՛ր աղոթքս, Քո ճշմարտությամբ ակա՛նջ դիր իմ խնդրանքներին։ Լսի՛ր ինձ քո արդարությամբ

2Եվ ծառայիդ հետ մի՛ թշնամացիր, Որովհետև ո՛չ մի կենդանի էակ չի արդարանա քո առջև։

3Թշնամին հալածեց հոգիս, կյանքս հողին խոնարհեցրեց Եվ ինձ նստեցրեց խավարում՝ որպես հավերժական մեռյալ։

4Հոգիս ձանձրացավ իմ ներսում, և սիրտս խռովվեց իմ մեջ։

5Ես հիշեցի օրերը հին, հիշեցի քո բոլոր գործերը, Խորհեցի քո ստեղծածների մասին

6Եվ դեպի քեզ բարձրացրի ձեռքերս։ Հոգիս երկրի հողի պես ծարավի է քեզ։

7Լսի՛ր ինձ շուտով, Տե՜ր, որովհետև հոգիս նվաղեց իմ ներսում։ Երեսդ մի՛ դարձրու ինձնից, Որ չնմանվեմ գուբի մեջ իջնողներին։

8Լսելի՛ դարձրու ինձ քո առավոտյան ողորմությունը, Որովհետև, Տե՜ր, ես քեզ հուսացի։ Ցո՛ւյց տուր ինձ ճանապարհը, որով պիտի գնամ, Որովհետև, Տե՜ր, դեպի քեզ բարձրացրի հոգիս։

9Փրկի՛ր ինձ, Տե՜ր, իմ թշնամիներից, Որովհետև քեզ ապավեն դարձրի ինձ։

10Սովորեցրո՛ւ ինձ քո կամքը կատարել, Որովհետև դու ես իմ Աստվածը։ Քո բարի հոգին ինձ պիտի առաջնորդի ուղիղ ճանապարհով։

11Հանուն քո անվան քո արդարությամբ կենդանացրո՛ւ ինձ, Տե՜ր, Հանի՛ր անձս նեղությունից։

12Քո ողորմությամբ կործանի՛ր իմ թշնամիներին, Կորստի՛ մատնիր անձիս բոլոր նեղիչներին, Որովհետև ես քո ծառան եմ։

← Chapter 141 Chapter 143 →