Luke 21

cebuano-2011

1Si Jesus mitan-aw ug iyang nakita ang mga adunahan nga nanghulog sa ilang mga halad ngadto sa sudlanan sa salapi.

2Ug iyang nakita ang usa ka kabos nga biyuda nga mihulog ug duha ka sinsilyo.

3Ug siya miingon, “Sa pagkatinuod, sultihan ko kamo, nga kining kabos nga biyuda naghulog ug labaw pa kay kanilang tanan,

4kay silang tanan nanghulog gikan sa ilang naghingapin nga kaadunahan apan kini siya, gikan sa iyang kalisod mihatag sa tanan nga iyang panginabuhian.”

5Ug samtang naghisgot ang uban mahitungod sa templo, kon giunsa kini pagdayandayan ug maanindot nga mga bato ug sa mga halad, siya miingon,

6“Mahitungod niining mga butanga nga inyong nakita, moabot ang mga adlaw nga dinhi wala na unyay mahibiling usa ka bato nga gipatong sa laing bato nga dili tumpagon.”

7Ug sila nangutana kaniya, “Magtutudlo, kanus-a man kini mahitabo, ug unsa man ang ilhanan nga kini mahitabo na?”

8Ug siya mitubag, “Pagbantay kamo nga dili kamo masaag kay daghan unya ang motungha dinala ang akong ngalan nga moingon, ‘Ako mao!’ ug ‘Ang panahon nagkaduol na!’ Ayaw kamo pagsunod kanila.

9Ug sa dihang makadungog kamo ug mga gubat ug mga kagubot, ayaw kamo kahadlok kay kinahanglang mahitabo una kini, apan ang kataposan dili pa moabot dayon.”

10Unya miingon siya kanila, “Maggubat ang nasod batok sa nasod, ug ang gingharian batok sa gingharian.

11Mahitabo ang kusog nga mga linog, ug sa nagkalainlaing mga dapit adunay mga gutom ug mga kamatay, ug unya may mga makalilisang nga butang ug dagkong mga ilhanan gikan sa langit.

12Apan sa dili pa mahitabo kining tanan, ila kamong dakpon ug lutoson, itugyan kamo ngadto sa mga sinagoga ug sa mga bilanggoan, ug kamo dad-on ngadto sa atubangan sa mga hari ug sa mga gobernador tungod sa akong ngalan.

13Kini mao unyay panahon alang kaninyo sa pagpamatuod.

14Busa ibutang sa inyong mga kasingkasing nga dili kamo maghunahunang daan kon unsay inyong ipanubag,

15kay ako maghatag ra unya kaninyo ug baba ug kaalam nga walay kaaway ninyo nga makasukol o makasupak.

16Itugyan kamo bisan gani sa inyong mga ginikanan ug mga igsoon, ug mga kaparyentihan ug mga kahigalaan, ug ang uban kaninyo ilang patyon.

17Ug kamo dumtan sa tanang tawo tungod sa akong ngalan,

18apan walay bisan usa ka buhok sa inyong ulo nga mawala.

19Pinaagi sa inyong pagkamalahutayon, maangkon ninyo ang inyong mga kinabuhi.

20“Apan sa diha nga makita ninyo ang Jerusalem nga libotan sa mga kasundalohan, hibaloi nga ang iyang pagkapukan nagkaduol na.

21Unya sila nga anaa sa Judea, paadtoa ninyo sa kabukiran, ug sila nga anaa sa sulod sa siyudad, papahawaa sila, ug sila nga atua sa gawas sa siyudad, ayaw na pasudla.

22Kay kini mao ang mga adlaw sa panimalos aron matuman ang tanang nasulat.

23Pagkamakaluluoy gayod sa mga mabdos ug sa mga may masuso niadtong mga adlawa! Kay ang dakong kagul-anan moabot sa ibabaw sa yuta ug ang kapungot batok niining katawhan.

24Sila mangamatay sa sulab sa espada ug bihagon sila ngadto sa tanang kanasoran, ug ang Jerusalem tamakan sa mga Gentil hangtod matuman na ang mga panahon sa mga Gentil.

25“Ug aduna unyay mga ilhanan diha sa adlaw ug sa bulan ug sa kabituonan, ug diha sa yuta adunay kagul-anan ang kanasoran, maglibog tungod sa dinahunog sa dagat ug sa mga balod.

26Ang mga tawo panguyapan sa kahadlok ug sa pagpaabot sa mahitabo sa kalibotan, kay mauyog man unya ang mga gahom sa kalangitan.

27Ug unya ilang makita ang Anak sa Tawo nga moabot diha sa panganod uban sa gahom ug dakong himaya.

28Sa dihang magsugod na pagkahitabo kining mga butanga, tan-aw kamo sa itaas ug ihangad ninyo ang inyong mga ulo, kay ang inyong kaluwasan nagkaduol na.”

29Ug siya misugilon kanila ug usa ka sambingay: “Tan-awa ninyo ang kahoyng igera, ug ang tanang mga kahoy.

30Sa dihang mosalingsing na kini, inyong makita ug mahibaloan nga nagkaduol na ang ting-init.

31Sa samang paagi, sa pagkakita ninyo niining mga butang nga mahitabo, inyong mahibaloan nga nagkaduol na ang gingharian sa Dios.

32Sa pagkatinuod, sultihan ko kamo, nga kining kaliwatana dili mawala hangtod nga mahitabo ang tanan.

33Ang langit ug ang yuta mahanaw, apan ang akong mga pulong dili gayod mahanaw.

34“Apan kinahanglang magbantay kamo sa inyong kaugalingon, basin ug ang inyong mga kasingkasing mapuno sa pagpatuyang ug sa pagkahubog ug sa mga kabalaka niining kinabuhia, ug unya kadtong adlawa moabot kaninyo sa kalit,

35kay ingon sa lit-ag, kini moabot gayod unya sa tanang nagpuyo ibabaw sa tibuok kalibotan.

36Apan pagbantay kamo sa tanang panahon, nga mag-ampo nga unta makabaton kamo ug kalig-on aron sa pag-ikyas gikan niining tanang mga butang nga mahitabo ug sa pagbarog sa atubangan sa Anak sa Tawo.”

37Ug sa matag-adlaw nagtudlo siya sulod sa templo, apan sa gabii molakaw siya aron sa pagpahulay diha sa bungtod nga ginganlan ug Olibo.

38Ug ang tanang mga tawo sayong mangadto kaniya sulod sa templo aron sa pagpamati kaniya.

← Chapter 20 Chapter 22 →