Jeremiah 9

cebuano-2011

1O katubigan unta ang akong ulo, ug ang akong mga mata tuboran sa mga luha, aron ako maghilak adlaw ug gabii tungod sa mga nangamatay sa anak nga babaye sa akong katawhan!

2Aduna unta akoy usa ka balay didto sa kamingawan alang sa mga tawong nagpanaw, aron ako makabiya sa akong katawhan ug mopalayo gikan kanila! Kay silang tanan mga mananapaw, usa ka katilingban sa mabudhiong mga tawo.

3Ilang gibawog ang ilang mga dila sama sa pana; ang kabakakan ug dili ang kamatuoran maoy nalig-on diha sa yuta; kay sila nagpadulong gikan sa kadaotan ngadto sa kadaotan, ug sila wala makaila kanako, nag-ingon ang Ginoo.

4Pabantaya ang matag usa sa iyang silingan ug ayaw kamo pagsalig ni bisan kinsang igsoon; kay ang matag igsoon limbongan, ug ang matag silingan molibot ingon nga usa ka tigpanaot.

5Ang matag usa naglimbong sa iyang silingan, ug walay misulti sa matuod; ilang gitudloan ang ilang dila sa pagsulti ug mga bakak ug sila nagbuhat ug kasal-anan ug luya sa paghinulsol.

6Pinaagi sa pagtapok ug pagdaogdaog ibabaw sa pagdaogdaog, ug sa limbong ibabaw sa limbong, nagdumili sila sa pag-ila kanako, nag-ingon ang Ginoo.

7Busa kini mao ang giingon sa Ginoo sa mga panon: “Tan-awa, ulayon nako sila ug sulayan kay unsa pa may akong mahimo tungod sa akong katawhan?

8Ang ilang dila usa ka udyong nga makamatay; kini nagsulti nga malimbongon; pinaagi sa iyang baba ang matag usa nagsulti nga makigdaiton sa iyang isigkatawo, apan diha sa iyang kasingkasing siya naglaraw ug pagpangatang kaniya.

9Dili ba nako sila silotan tungod niining mga butanga? nag-ingon ang Ginoo; dili ba ako manimalos batok sa usa ka nasod nga sama niini?

10“Himoa ang paghilak ug ang pagminatay alang sa kabukiran, ug pagbangutan alang sa sibsibanan sa kamingawan, tungod kay naawaaw na kini mao nga wala nay moagi niini, ug ang pag-inga sa mga baka dili na madungog; ang mga langgam sa kalangitan ug ang mga mananap namiya ug nangahanaw.

11Himoon nako ang Jerusalem nga usa ka tinapok sa nangatumpag, usa ka puluy-anan sa mga irong ihalas; ug buhaton nako ang mga siyudad sa Juda nga biniyaan, wala nay magpuyo.”

12Kinsa bay tawo nga maalamon kaayo nga makasabot niini? Kinsa bay gisultihan sa Ginoo, aron siya makapahayag niini? Nganong nalaglag man ang yuta ug naawaaw sama sa kamingawan, nga tungod niini wala nay moagi?

13Ug ang Ginoo miingon: “Tungod kay sila mibiya sa akong balaod nga akong gibutang sa ilang atubangan, ug wala magtuman sa akong tingog, o maglakaw subay niini,

14apan mapugsanon hinuon silang misunod sa ilang kasingkasing ug nagsunod sa mga Baal, ingon sa gitudlo kanila sa ilang mga katigulangan.

15Busa mao kini ang giingon sa Ginoo sa mga panon, ang Dios sa Israel: Akong pakaonon ug panyawan kining katawhan ug hatagan nako sila ug makahilo nga tubig aron imnon.

16Katagon nako sila didto sa kanasoran nga wala nila mailhi o sa ilang mga katigulangan. Ug padad-an nako sila ug espada sunod kanila hangtod nga mapuo nako sila.”

17Mao kini ang giingon sa Ginoo sa mga panon: “Palandonga kini ninyo, ug ipatawag ang mga babaye nga tigbangutan aron moanhi; paadtoi ang mga batid nga mga babaye aron moanhi;

18padalia sila ug paminataya alang kanamo, aron ang among mga mata makapaagas ug mga luha, ug ang among mga tabontabon mopabuhagay ug tubig.

19Kay ang usa ka tingog sa pagminatay nadungog gikan sa Zion: ‘Nagun-ob gayod kita! Naulawan gayod kita pag-ayo, tungod kay gibiyaan nato ang yuta, tungod kay gipukan nila ang atong mga pinuy-anan.’ ”

20Pamatia, O mga kababayen-an, ang pulong sa Ginoo, ipadawat sa inyong mga igdulungog ang pulong sa iyang baba; tudloi sa pagbangutan ang inyong mga anak nga babaye, ug awit sa lubong sa matag silingan niya.

21Kay ang kamatayon midangat sa atong mga bintana, misulod kini sa atong mga palasyo, nanghabas sa mga kabataan gikan sa kadalanan, ug sa mga batan-ong lalaki gikan sa mga taboan.

22Isulti, “Mao kini ang giingon sa Ginoo: ‘Ang mga patayng lawas sa mga tawo mangapukan sama sa kinalibang diha sa hawan nga uma, sama sa mga binugkos sa mga tig-ani ug walay motigom niini.’ ”

23Mao kini ang giingon sa Ginoo: “Ayaw papasigarboha ang tawong maalamon diha sa iyang kaalam, ayaw papasigarboha ang tawong kusgan diha sa iyang kusog, ayaw papasigarboha ang tawong adunahan diha sa iyang mga bahandi.

24Apan siya nga nagpasigarbo, papasigarboha niini, nga siya nakasabot ug nakaila kanako, nga ako mao ang Ginoo nga nagbuhat sa gugmang walay paglubad, sa hustisya ug sa pagkamatarong dinhi sa yuta, kay niining mga butanga ako mahimuot, nag-ingon ang Ginoo.”

25“Tan-awa, ang mga adlaw nagsingabot, nag-ingon ang Ginoo, nga ako magsilot kanilang tanan nga tinuli apan dili tinuli—

26ang Ehipto, ang Juda, ang Edom, ang mga kaliwat sa Amon, ang Moab, ug ang tanan nga nagpuyo sa kamingawan, nga nagpatupi sa ilang buhok. Kay kining tanang kanasoran dili tinuli ug ang tibuok balay sa Israel dili tinuli diha sa kasingkasing.”

← Chapter 8 Chapter 10 →