Jeremiah 10

cebuano-2011

1Pamatia ninyo ang pulong nga gisulti sa Ginoo kaninyo, O balay sa Israel.

2Mao kini ang giingon sa Ginoo: “Ayaw ninyo kat-oni ang pamaagi sa kanasoran o malisang sa mga ilhanan sa kalangitan, kay ang kanasoran nangalisang niini,

3kay ang mga batasan sa mga katawhan kakawangan. Ang kahoy gikan sa lasang giputol ug gibuhat pinaagi sa mga kamot sa magkukulit ginamit ang wasay.

4Ang mga tawo nagdayandayan niini ug plata ug bulawan; ila kining gilig-on sa mga lansang ug pakang aron kini dili matarog.

5Kini sama sa tawotawo sa uma sa pakwan ug dili kini makasulti; kinahanglan nga kini pas-anon kay dili man kini makalakaw. Ayaw kahadlok kanila, kay kini dili makabuhat ug daotan, o anaa niini ang pagbuhat ug maayo.”

6Walay si bisan kinsa nga sama kanimo, O Ginoo; bantogan ikaw, ug ang imong ngalan bantogan sa gahom.

7Kinsay dili mahadlok kanimo, O Hari sa mga nasod? Kay mao kini ang angay kanimo; kay sa taliwala sa mga maalamon sa kanasoran, ug sa tanan nilang mga gingharian, walay bisan usa nga sama kanimo.

8Sila mga hungog ug buangbuang; ang pagtulun-an sa mga diosdios mga kahoy lamang!

9Sinalsal nga plata gidala gikan sa Tarsis ug bulawan gikan sa Ufas. Kini buhat sa mga kamot sa hanas nga tigbuhat ug sa mga kamot sa tigsalsal ug bulawan; ang ilang bisti ubihon ug tapol; kining tanan binuhat sa mga tawong batid sa pagpamuhat.

10Apan ang Ginoo mao ang matuod nga Dios. siya mao ang buhi nga Dios ug ang dayon nga Hari. Sa iyang kasuko, ang yuta mokurog, ug ang kanasoran dili makalahutay sa iyang kapungot.

11Mao kini ang isulti ninyo kanila, “Ang mga diosdios nga wala magbuhat sa kalangitan ug sa yuta mangahanaw gikan sa yuta ug gikan sa ubos sa kalangitan.”

12Siya mao ang nagbuhat sa yuta pinaagi sa iyang gahom, nagtukod sa kalibotan pinaagi sa iyang kaalam, ug pinaagi sa iyang salabotan gihikyad niya ang kalangitan.

13Sa dihang magpagula siya sa iyang tingog, adunay kasamok sa tubig diha sa kalangitan, ug iyang pasakaon ang mga alisngaw gikan sa mga kinatumyan sa yuta. Siya nagbuhat ug mga kilat alang sa ulan, ug nagpagula sa hangin gikan sa iyang mga tipiganan.

14Ang matag tawo hungog ug walay kahibalo; ang matag tigsalsal ug bulawan gipakaulawan pinaagi sa iyang mga diosdios; kay ang iyang mga nga larawan kabakakan, ug walay gininhawa diha kanila.

15Sila walay bili, usa ka buhat sa limbong; sa panahon sa pagsilot kanila, sila mangalaglag.

16Dili sama niini siya nga mao ang bahin ni Jacob, kay siya mao ang naghimo sa tanang mga butang, ug ang Israel mao ang banay sa iyang panulundon; si Yahweh sa mga panon mao ang iyang ngalan.

17Tigoma ang imong mga abot gikan sa yuta, O ikaw nga nagpuyo nga gilibotan sa kaaway!

18Kay mao kini ang giingon sa Ginoo, “Tan-awa, saplongon nako ang mga nagpuyo sa yuta niining taknaa, ug padad-an nako sila ug kagul-anan, aron sila mobati niini.”

19Alaot ako tungod sa akong kadaot! Ang akong samad hilabihan ka dako. Apan ako miingon, “Sa pagkatinuod, usa kini ka kasakitan, ug kinahanglang antoson nako kini.”

20Ang akong tolda natumpag, ug ang tanan nakong mga pisi nangabugto; ang akong mga anak namiya kanako, ug sila nangawala; wala nay mobuklad pag-usab sa akong tolda, ug motaod sa akong mga tabil.

21Kay ang mga tigbantay sa karnero mga hungog, ug wala magpakisayod sa Ginoo; busa sila wala mouswag, ug ang tanan nilang mga panon nagkatibulaag.

22Pamatia ang huhungihong! Tan-awa, miabot na!— usa ka dakong kagahob gikan sa amihanan aron sa paghimo sa mga siyudad sa Juda nga kamingawan, puluy-anan sa mga irong ihalas.

23Nasayod ako, O Ginoo, nga ang dalan sa tawo wala diha sa iyang kaugalingon, nga wala diha sa tawo nga molakaw aron sa pagtultol sa iyang mga lakang.

24O Ginoo, sawaya ako, apan sumala sa husto nga sukdanan; dili sumala sa imong kasuko, kay tingali unya ug imo akong wagtangon.

25Ibubo ang imong kaligutgot sa kanasoran nga wala makaila kanimo, ug nganha sa mga katawhan nga wala magsangpit sa imong ngalan; kay ilang gilamoy si Jacob; ilang gilamoy siya ug giut-ot ug gihimong awaaw ang iyang puluy-anan.

← Chapter 9 Chapter 11 →