Jeremiah 6

cebuano-2011

1Pangagiw kamo aron maluwas, O katawhan ni Benjamin, gikan sa kinataliwad-an sa Jerusalem! Patingoga ang trumpeta didto sa Tekoa, ug pag-isa ug ilhanan diha sa Bet-hakerem, kay ang daotan mitunga gikan sa amihanan, ug ang usa ka dakong pagkalaglag.

2Ang maanyag ug huyang nga anak nga babaye sa Zion akong laglagon.

3Ang mga tigbantay uban ang ilang mga panon moadto batok kaniya; sila magpahiluna sa ilang mga tolda libot kaniya, sila magpasibsib, ang matag usa sa iyang dapit.

4“Pangandam kamo sa gubat batok kaniya; panindog ug mosulong kita sa kaudtohon!” “Alaot kita! kay ang adlaw sumasalop, ang mga landong sa kagabhion mikaylap na!”

5“Tindog ug mosulong kita sa kagabhion, ug gun-obon nato ang iyang mga kuta!”

6Kay mao kini ang giingon sa Ginoo sa mga panon: “Pamutla ninyo ang iyang mga kahoy; paghimo ug bundo alang sa pagsulong batok sa Jerusalem. Kini mao ang siyudad nga kinahanglang silotan; walay bisan unsa diha kaniya kondili pagpangdaogdaog.

7Ingon nga bag-o kanunay ang tubig sa atabay, gibag-o usab niya kanunay ang iyang pagkadaotan; ang kabangis ug pagpanglaglag nabati diha kaniya; ang balatian ug mga samad anaa kanunay sa akong atubangan.

8Pasidaan kini kanimo, O Jerusalem, kay tingali unya ug ako mahimulag kanimo; kay tingali unya ug himoon ko ikaw nga kamingawan, usa ka yuta nga walay magpuyo.”

9Mao kini ang giingon sa Ginoo sa mga panon: “Hagdawi sama sa usa ka paras ang nahibilin sa Israel; sama sa tigpangutlo ug paras, paagia pag-usab ang imong kamot sa mga sanga niini.”

10Kang kinsa man ako mosulti ug mohatag ug pasidaan, aron sila mamati? Tan-awa, ang ilang mga dalunggan tinak-opan, dili siya makadungog. Ang pulong sa Ginoo alang kanila usa ka bugalbugal, sila walay kahimuot niini.

11Busa ako napuno sa kaligutgot sa Ginoo; gikapoyan na ako sa pagpugong niini. “Ibubo kini nganha sa mga kabataan diha sa kadalanan, ug nganha sa mga batan-ong lalaki usab; ang bana ug ang asawa kuhaon, ang tigulang ug ang mga tigulang na kaayo.

12Ang ilang kabalayan itugyan ngadto sa lain, lakip ang ilang mga kaumahan ug mga asawa; kay akong tuy-oron ang akong kamot batok sa mga nagpuyo sa yuta,” nag-ingon ang Ginoo.

13“Kay gikan sa labing gamay ngadto sa labing dako kanila, ang matag usa hakog sa dili matarong nga ganansiya; ug gikan sa propeta ngadto sa pari, ang matag usa nanglimbong.

14Giayo nila ug diyotay ang samad sa akong katawhan, nga nag-ingon, ‘Pakigdait, pakigdait’ bisan ug walay pakigdait.

15Nangaulaw ba sila sa ilang pagbuhat ug dulumtanan? Wala, wala gayod sila mangaulaw; wala sila mahibalo unsaon pagpanglipaghong. Busa sila mangapukan uban niadtong mga nangapukan; sa panahon nga silotan nako sila, sila mangapukan,” nag-ingon ang Ginoo.

16Mao kini ang giingon sa Ginoo: “Panindog kamo diha sa mga dalan, ug tan-awa, ug pangutana mahitungod sa karaang mga agianan, diin anaa ang maayong dalan ug lakaw kamo subay niini, ug makakaplag kamo ug pahulay alang sa inyong mga kalag. Apan sila miingon, ‘Dili kami mosubay niini.’

17Ako nagbutang ug mga tigbantay ibabaw kaninyo, nga mag-ingon, ‘Pamati kamo sa tingog sa trumpeta!’ Apan sila miingon, ‘Dili kami mamati.’

18Busa pamati kamo, O mga nasod, ug hibaloi, O katilingban, unsay mahitabo kanila.

19Pamati, O yuta; tan-awa, ako magpadala ug kadaot diha niini nga katawhan, ang bunga sa ilang mga laraw, tungod kay wala sila mamati sa akong mga pulong; ug mahitungod sa akong Balaod, gisalikway nila kini.

20Sa unsang tuyo nga midangat kanako ang insenso gikan sa Seba, o ang tam-is nga tubo gikan sa layong dapit? Ang inyong halad nga sunogon dili madawat, o ang inyong mga halad makapahimuot kanako.

21Busa mao kini ang giingon sa Ginoo: ‘Tan-awa, ako magbutang ug mga kapandolan sa atubangan niini nga katawhan, nga niini sila mangapandol; ang amahan ug ang mga anak, ang silingan ug ang higala mangamatay.’ ”

22Mao kini ang giingon sa Ginoo: “Tan-awa, usa ka katawhan moabot gikan sa yuta sa amihanan, ang usa ka dakong nasod nangandam sa pagsulong gikan sa mga kinatumyang dapit sa yuta.

23Sila nagkupot ug mga pana ug bangkaw, sila bangis ug walay kaluoy, ang ilang tingog sama sa nagdahunog nga dagat; sila nagsakay sa mga kabayo, gihan-ay ingon nga usa ka tawo alang sa gubat batok kaninyo, O anak nga babaye sa Zion!”

24Nabati namo ang balita mahitungod niini, ang among mga kamot nangaluya; ang kaguol mihakop kanamo, ang kasakit sama sa usa ka babaye nga nagbati.

25Ayaw pag-adto sa uma, ayaw paglakaw diha sa dalan, kay ang kaaway adunay espada, ang kalisang anaa sa matag kilid.

26O anak sa akong katawhan, pagsul-ob ug sako ug ligid sa abo; pagsubo nga daw alang sa bugtong anak, ang labing pait nga pagbangutan; kay sa kalit ang tiglaglag moanhi kanato.

27“Ako naghimo kanimo nga usa ka tig-usisa ug usa ka tigsulay sa akong katawhan, aron ikaw mahibalo ug magsulay sa ilang mga pamaagi.

28Silang tanan mga gahig ulo nga sukihan, naglakawlakaw uban ang mga pagbutangbutang; sila mga bronsi ug puthaw, silang tanan nagbuhat ug daotan.

29Ang hasohasan mihuros sa hilabihan gayod, ang tingga giut-ot sa kalayo; ang pag-ulay nagpadayon nga kawang lamang, kay ang daotan wala man mangakuha.

30Sinalikway nga plata ang itawag kanila kay ang Ginoo nagsalikway man kanila.”

← Chapter 5 Chapter 7 →