Jeremiah 5

cebuano-2011

1Dagan ngadto ug nganhi diha sa kadalanan sa Jerusalem, tan-awa ug hibaloi! Pangitaa diha sa mga hawan nga dapit niini kon makakita ba kamo ug usa ka tawo nga nagbuhat sa hustisya ug nangita sa kamatuoran; aron ako magpasaylo sa Jerusalem.

2Bisan pa ug sila miingon, “Ingon nga ang Ginoo buhi,” sa gihapon sila nanumpa ug bakak.

3O Ginoo, wala ba magtan-aw sa kamatuoran ang imong mga mata? Ikaw naghampak kanila apan wala sila mobati ug kasubo; ikaw nag-ut-ot kanila apan sila nagdumili sa pagdawat sa pagsaway. Ilang gihimo nga ang ilang mga nawong gahi pa kay sa bato; nagdumili sila sa paghinulsol.

4Unya ako miingon, “Kini sila mga kabos lamang, sila walay alamag; kay sila wala mahibalo sa dalan sa Ginoo, sa Balaod sa ilang Dios.

5Ako moadto sa mga dagkong tawo, ug mosulti kanila; kay sila nahibalo sa dalan sa Ginoo, sa Balaod sa ilang Dios.” Apan silang tanan managsamang mibali sa yugo, ilang gipamugto ang mga gapos.

6Tungod niini usa ka liyon nga gikan sa lasang mopatay kanila, usa ka lobo gikan sa kamingawan molaglag kanila. Usa ka leopardo magbantay batok sa ilang mga siyudad, ang matag usa nga mogula gikan didto kuniskunison; kay ang ilang mga kalapasan daghan, ang ilang mga pagbiya sa pagtuo nagkadaghan.

7“Unsaon nako sa pagpasaylo kanimo? Ang imong mga anak mitalikod kanako, ug nanumpa pinaagi niadtong dili mga dios. Sa diha nga gipakaon nako sila hangtod sa pagkabusog, sila nanapaw hinuon ug nagpanon ngadto sa mga balay sa mga babaye nga nagbaligya sa ilang dungog.

8Sila mga maayong pagkagalam nga mga laking kabayo nga higal, ang matag usa nagbahihi alang sa asawa sa iyang silingan.

9Dili ba nako sila silotan tungod niining mga butanga? nag-ingon ang Ginoo; ug dili ba ako manimalos sa nasod nga sama niini?

10“Panaka kamo agi sa iyang mga kaparasan, ug gun-oba kini, apan ayaw hingpita sa pagguba; kuhaa ang iyang mga sanga, kay dili kini iya sa Ginoo.

11Kay ang balay sa Israel ug ang balay sa Juda nagbudhi gayod kanako, nag-ingon ang Ginoo.

12Sila nagsulti ug bakak mahitungod sa Ginoo ug miingon, ‘Wala siyay buhaton, walay kadaot nga modangat kanato o makasinati kita ug espada o gutom.

13Ang mga propeta mangahimong hangin; ang pulong wala diha kanila. Ang ingon niini buhaton unta kanila!’ ”

14Busa mao kini ang giingon sa Ginoo, ang Dios sa mga panon, “Tungod kay sila misulti niining pulonga, himoon nako nga kalayo ang akong mga pulong diha sa imong baba ug kining katawhan himoon nga kahoy ug ang kalayo molamoy kanila.

15Tan-awa, padad-an ko kamo ug usa ka nasod gikan sa layo, O balay sa Israel, nag-ingon ang Ginoo. Kini usa ka gamhanan nga nasod usa ka karaan nga nasod, usa ka nasod nga ang pinulongan wala nimo mahibaloi, o masabtan nimo ang ilang gisulti.

16Ang ilang mga sudlanan sa pana sama sa usa ka abli nga lubnganan; silang tanan pulos mga kusgang tawo.

17Ilang hutdon pagkaon ang imong abot ug ang imong pagkaon; ilang hutdon pagkaon ang imong mga anak nga lalaki ug ang imong mga anak nga babaye; ilang hutdon pagkaon ang imong panon sa karnero ug ang imong panon sa mga baka; ilang hutdon pagkaon ang imong kaparasan ug ang imong mga kahoy nga igos; ang imong kinutaang mga siyudad nga imong gisaligan ilang lumpagon pinaagi sa espada.”

18“Apan bisan pa nianang mga adlawa, nag-ingon ang Ginoo, dili ako maghimo ug hingpit nga pagtapos kaninyo.

19Ug sa diha nga ang inyong katawhan moingon, ‘Ngano nga nabuhat man sa Ginoo nga atong Dios kining mga butanga nganhi kanato?’ ikaw moingon kanila, ‘Ingon nga kamo mibiya kanako ug nag-alagad sa laing mga dios diha sa inyong yuta, kinahanglang mag-alagad usab kamo sa mga langyaw diha sa yuta nga dili inyo.’ ”

20Ipahayag ninyo kini diha sa balay ni Jacob, ug isangyaw kini sa Juda:

21“Pamatia kini, O mga buangbuang ug walay alamag nga katawhan, nga adunay mga mata apan dili makakita, nga adunay mga dalunggan apan dili makadungog.

22Dili ba kamo mahadlok kanako? nag-ingon ang Ginoo; Dili ba kamo mokurog sa akong atubangan? Gibutang nako ang balas ingon nga utlanan alang sa dagat, usa ka babag nga dayon nga kini dili makalabang; bisan ang mga balod moisa, dili kini mopatigbabaw, bisan ug kini modahunog, dili kini makalabang niini.

23Apan kini nga katawhan adunay gahi ug masukihon nga kasingkasing; sila mitipas ug nangawala.

24Wala sila moingon sa ilang mga kasingkasing, ‘Kahadlokan nato ang Ginoo nga atong Dios, nga naghatag ug ulan sa iyang panahon, ang ulan sa tingpugas ug ang ulan sa ting-ani, ug nagtagana alang kanato sa mga semana nga gitakda alang sa ting-ani.’

25Ang inyong mga kasal-anan maoy nakapahanaw niini, ug ang inyong mga sala maoy nakapugong sa kaayohan gikan kaninyo.

26Kay ang mga daotang tawo nakita uban sa akong katawhan; sila naghupo sama sa mga mangangayam nga nag-atang. Sila nagbutang ug usa ka lit-ag; sila manakop ug mga tawo.

27Sama sa usa ka halwa nga napuno sa mga langgam, ang ilang mga balay napuno sa mga limbong; busa sila nangahimong dagko ug mga dato,

28sila nanambok ug nahimsog. Wala sila mahibalo sa utlanan sa mga buhat sa pagkadaotan; wala sila maghukom pinaagi sa hustisya sa katungod sa mga wala nay amahan, aron kini mouswag, ug wala nila labani ang katungod sa mga nanginahanglan.

29Dili ba nako sila silotan tungod niining mga butanga? nag-ingon ang Ginoo, ug dili ba nako ipanimalos ang akong kaugalingon nganha sa usa ka nasod nga sama niini?”

30Ang usa ka makapahibulong ug makalilisang nga butang nahitabo sa yuta:

31ang mga propeta nagpropesiya ug bakak, ug ang mga pari nagmando diha sa ilang kaugalingong kagahom; ang akong katawhan nahigugma nga maingon niana, apan unsay inyong buhaton kon ang kataposan moabot?

← Chapter 4 Chapter 6 →