Psalms 140

cebuano-1999

1Luwasa ako, O Ginoo, gikan sa mga tawong daotan; panalipdi ako gikan sa mga tawong bangis.

2Kanunay lamang silang naglarawg daotan; kanunay lamang silang nakig-away.

3Sama sa malalang bitin ang ilang dila, ug sama sa hilo sa kobra ang ilang mga pulong.

4Panalipdi ako, O Ginoo, gikan sa kamot sa mga tawong daotan; luwasa ako gikan sa mga tawong bangis nga naglaraw sa akong kapildihan.

5Gitagan-an akog lit-ag sa mga tawong mapahitas-on; nagladlad silag lit-ag alang kanako, ug diha sa dalan nagbutang silag mga laang aron pagsikop kanako.

6Miingon ako sa Ginoo, “Ikaw ang akong Dios.” Dungga intawon, O Ginoo, ang akong tuaw sa pakitabang.

7O Ginoo, akong Ginoo ug lig-on nga tigpanalipod, gipanalipdan mo ako sa panggubatan.

8O Ginoo, ayaw itugot nga matuman ang gitinguha sa mga daotan, ug ayaw palamposa ang ilang mga laraw!

9Ayaw itugot nga modaog ang akong mga kaaway; mosumbalik unta kanila ang ilang mga hulga kanako.

10Matagakan unta silag nagbaga nga mga uling, ug mahulog sila sa gahong ug dili na makagula.

11Dili unta molampos kadtong nagbutangbutang sa uban; mahiagom unta sa kadaotan ug unya malaglag dayon ang tawong bangis.

12Nasayod ako nga ikaw, O Ginoo, molaban sa baroganan sa mga dinaugdaog ug sa katungod sa mga timawa.

13Daygon gayod ikaw sa mga matarong, ug magpuyo sila diha sa imong presensya.

← Chapter 139 Chapter 141 →