Isaiah 59

cebuano-1999

1Ang kamot sa Ginoo dili mubo nga dili siya makaluwas, ug dili usab bungol ang iyang dalunggan nga dili siya makadungog.

2Ang inyo hinuong kalapasan maoy nag-ulang kaninyo ug sa inyong Dios. Ang inyong sala maoy hinungdan sa iyang pagpahilayo kaninyo aron dili siya makadungog kaninyo.

3Kay natina sa dugo ang inyong kamot, ug nabulit sa pagkadaotan ang inyong mga tudlo; pulos bakak ug daotan ang inyong gipanulti.

4Walay usa kaninyo nga miatubang sa korte sa matarong nga paagi, o may midangop sa hukmanan sa matarong nga tuyo. Misalig kamo sa mga pangatarongan nga walay unod; pamakak ray inyong nahibaloan; naglaraw kamog daotan ug misangpot kini sa kaalaotan.

5Naglumlom kamo sa mga itlog sa bitin, ug naghimog balay sa lawalawa. Mamatay ang mokaon sa inyong itlog, ug kon buk-on kini, mogula ang usa ka bitin.

6Dili mahimong sinina ang balay sa lawalawa. Daotan ang inyong mga buhat, ug ang kabangis ray inyong nahibaloan.

7Magdagan kamo aron pagbuhat ug daotan ug ipakasayon lamang ninyo ang pagpatay; lunlon gayod daotan ang inyong hunahuna ug bisag asa kamo paingon, magbilin kamog kadaot ug kalaglagan.

8Wala kamo makailag unsay pakigdait o motamod sa hustisya; gihimo ninyong baliko ang inyong dalan, ug ang mosubay niini dili gayod magmalinawon.

9Miingon ang katawhan, “Halayo kanamo ang hustisya ug dili gayod moduol kanamo ang katarong; nangita kamig kahayag apan kangitngit ray naamo ug naglakaw kami sa kangitngit.

10Sama sa usa ka buta nagkarapkarap kami subay sa paril; mahidagma kami bisag udtong tutok, ug ingon kami sa mga patay na alang niadtong mga himsog pa kaayo.

11Mongulob kami sama sa oso, ug magsigi kamig agulo ingon sa mga salampati; nangita kamig hustisya apan wala kami nakit-an; nangita kamig kaluwasan apan layo kini kanamo.

12Kay daghan na kaayo ang among mga sala, ug kini misaksi batok kanamo; dili kami makalingkawas sa among kalapasan, ug nasayod kami sa among mga sala.

13Gisupak ug gilimod namo ang Ginoo, ug wala na kami mosunod sa among Dios; pagdaugdaog ug pagsupil ray gihisgotan namo. Hiwi ang among panghunahuna ug bakak ang among gipanulti.

14Gisalikway namo ang hustisya ug nagpaantaw na lamang ang katarong; ang kamatuoran napukan didto sa mga plasa ug dili gani makasulod ang katarong.

15Wala nay kamatuoran ug isipong tukbonon ang molikay sa daotan.” Nakita kini sa Ginoo ug nasuko siya nga wala nay hustisya.

16Nakita niya nga wala gayoy tawo nga nagpakabana ug natingala siya. Busa gigamit niya ang iyang gahom ug katarong aron pagkab-ot sa kadaogan.

17Gisul-ob niya ang katarong ingon nga salipod sa dughan; gikalo niya ang kaluwasan sama sa helmet ug gibisti niya ang kadasig sa pagpanimalos.

18Silotan niya sila sumala sa ilang binuhatan; mahiagom sa iyang kasuko ug panimalos ang iyang mga kaaway; panimaslan niya bisan gani kadtong nagpuyo sa kapuloan.

19Sa ingon kahadlokan nila ang ngalan sa Ginoo didto sa kasadpan, ug ang iyang himaya kahadlokan nila didto sa silangan. Moabot ang Ginoo sama sa baha nga gihuyop sa iyang hangin.

20Nag-ingon ang Ginoo ngadto sa iyang katawhan, “Moadto ako sa Jerusalem aron pagluwas kaninyo nga naghinulsol sa inyong sala.

21Sa akong bahin, mao kini ang akong kasabotan nga gihimo uban kaninyo: ang akong espiritu nga anaa kaninyo ug ang akong mga pulong nga gipasulti ko kaninyo, dili gayod mawala diha sa inyong baba o sa baba sa inyong mga anak ug mga apo sukad karon ug hangtod sa kahangtoran.”

← Chapter 58 Chapter 60 →