Isaiah 58

cebuano-1999

1Ang Ginoo miingon, “Singgit ug kusog ug ayaw pagpugongpugong; ipatugbaw ang imong tingog sama sa trumpeta; sultihi ang akong katawhan sa ilang mga sala ug ang banay ni Jacob sa ilang kalapasan.

2Adlaw-adlaw modangop sila kanako ug malipay sila nga masayod sa akong kabubut-on, daw usa ka nasod nga matarong ug wala magsalikway sa balaod sa ilang Dios. Nangayo sila kanako ug hustong hukom ug gikalipay nila ang pagduol sa Dios.”

3Nangutana ang katawhan, “Nganong magpuasa man kami kon dili ka makakita? Nganong magpaubos man kami kon dili ka magpakabana?” Ang Ginoo miingon kanila, “Ang tinuod mao nga nagpuasa kamo tungod kay nangita kamo sa inyong kaayohan, ug gidaugdaog ninyo ang tanan ninyong trabahador.

4Magpuasa kamo apan mangita gihapog away ug makigsinumbagay. Ang pagpuasa nga sama sa inyong gibuhat dili makatabang aron dunggon ang inyong pag-ampo.

5Mao ba kining matanga sa pagpuasa ang makalipay kanako? Mao ba kini ang tinuod nga pagpaubos? Igo na ba ang pagduko sa inyong ulo sama sa sagbot, ug sa pagbanig ug sako ug paghigda sa abo? Mao ba kini ang gitawag ninyog puasa nga kahimut-an nako?

6“Ang puasa nga akong gipangayo mao ang pagbugto sa mga gapos sa pagkadaotan, ug pagtangtang sa higot sa yugo, ingon man ang paghatag ug kagawasan sa mga dinaugdaog, ug pagbali sa tanang yugo.

7Dili ba ang puasa nga akong gikinahanglan mao man nga hatagan ninyog pagkaon ang mga gigutom, ug papuy-on ninyo sa inyong balay ang mga kabos nga walay puloy-anan, ug nga bistihan ninyo ang hubo, inay pasagdan ninyo ang inyong kaigsoonan?

8“Sa ingon, modan-ag ang inyong kahayag ingon sa banagbanag sa kabuntagon, ug mamaayo kamo pagdali; maggiya kaninyo ang inyong katarong, ug sa inyong luyo panalipdan kamo sa akong himaya.

9Kon mosangpit kamo kanako, tubagon ko kamo; kon magpakitabang kamo, dili ko kamo balibaran. “Kon likayan ninyo ang pagdaugdaog, ang pagtulisok ug ang daotang pulong,

10ug pakan-on ninyo ang gigutom, ug hatagan ang mga kabos sa ilang gikinahanglan, mosidlak ang inyong kahayag diha sa kangitngit, ug ang inyong kangitngit mahisama sa kahayag sa udtong tutok.

11Tultolan ko kamo kanunay ug tagbawon sa mga maayong butang ug hatagag kabaskog sa lawas. Mahisama unya kamo sa tanaman nga kanunayng gitubigan ug sa tubod nga dili gayod mohubas.

12Unya tukoron pag-usab ang inyong karaang mga siyudad nga nangagun-ob; bangonon ninyo ang mga tinukod sa daghang kaliwatan; tawgon kamog mga tig-ayo sa mga nangagubang paril ug mga kabalayan.”

13Nag-ingon ang Ginoo, “Kon dili na kamo magbuhat sa inyong gusto sa Adlawng Igpapahulay, ug dili na kamo magtinguha pagtagbaw sa inyong mga kaibog, ug kon ikalipay na ninyo ang pagtamod sa akong adlawng balaan, ug pasidunggan na ninyo kini, ug dili na kamo magtuman sa inyong gusto o magsigi lag tabi,

14nan, magmalipayon kamo uban kanako. Tultolan ko kamo ug magmadaogon kamo latas sa kabukiran. Tagbawon ko kamo sa kabilin ni Jacob nga inyong katigulangan. Ako, ang Ginoo, maoy nagsulti niini.”

← Chapter 57 Chapter 59 →