Isaiah 60

cebuano-1999

1Bangon, Jerusalem! Sidlak kay miabot na ang imong kahayag, ug ang himaya sa Ginoo nagdan-ag na kanimo.

2Tabonan sa kangitngit ang kalibotan, ug ang katawhan tikyopan sa kangiob. Apan ang Ginoo mosidlak kanimo, ug makita diha kanimo ang iyang himaya.

3Ang kanasoran moduol sa imong kahayag, ug ang mga hari moduol sa lamdag sa imong kahayag.

4Tan-awa ang imong palibot; makita mo nga nagtigom na sila ug moduol kanimo; gikan sa layong dapit mangabot ang imong mga anak nga lalaki, ug kugoson ang imong mga anak nga babaye.

5Malipay ka gayod inigkakita mo niini; tungod sa kahinam mopaspas pagpitik ang imong kasingkasing, kay ang bahandi sa kanasoran mahianha man kanimo; moabot kini kanimo latas sa kadagatan.

6Malukop ka sa daghang kamelyo gikan sa Midia ug sa Epa; ang tanan nga gikan sa Sheba magdalag bulawan ug insenso ug mag-awit silag mga pagdayeg alang sa Ginoo.

7Dad-on nganha kanimo ang tanang kahayopan sa Kedar, ug ang mga laking karnero sa Nebaiot; kini maoy imong mga halad nga akong kahimut-an ug himoon kong mahimayaon ang akong Templo.

8Unsa ba kining naglupad nga daw panganod, ug daw mga salampati nga paingon sa ilang mga puy-anan?

9Ang mga barko gikan sa kapuloan naghulat kanako, ug mag-una kanila ang mga barko sa Tarsis aron kuhaon ang imong mga anak gikan sa layong dapit, dala ang ilang bulawan ug plata aron pagpasidungog sa Ginoo nga imong Dios, ang Balaang Dios sa Israel, kay gipasidunggan ka man niya.

10Miingon ang Dios, “Ayohon sa mga langyaw ang imong mga kota ug alagaran ka sa ilang mga hari; kay bisag gikastigo ko ikaw tungod sa akong kasuko, karon gikaluy-an ko na ikaw.

11Kanunayng bukas ang imong mga ganghaan; dili sila sirhan adlaw ug gabii, aron panad-on nganha kanimo ang bahandi sa kanasoran, ug manulod ang ilang mga hari kinuyogan sa ilang mga alagad.

12Mangalaglag ang nasod ug gingharian nga dili moalagad kanimo; ang maong nasod magun-ob gayod sa hingpit.

13“Moanha kanimo ang garbo ug dungog sa Lebanon— ang sipre, ang platano ug ang maribuhok aron idayandayan sa akong Templo; himoon kong matahom ang akong tumbanan.

14Ang mga anak niadtong nagdaugdaog kanimo moanha kanimo nga magyukbo; moyukbo sa imong tiilan kadtong tanang nagbugalbugal kanimo; tawgon ka nila nga Siyudad sa Ginoo, ang Sion sa Balaang Dios sa Israel.

15“Bisag gibiyaan ka ug gikasilagan ug gilikayan, himoon ko ikawng halangdon hangtod sa kahangtoran ug kalipay sa tanang kaliwatan.

16Ang kanasoran ug mga hari moatiman kanimo sama sa usa ka inahan nga nagpasuso sa iyang anak. Unya masayod ka nga ako, ang Ginoo, ang nagluwas kanimo. Ang gamhanang Dios sa Israel nagluwas kanimo.

17“Dad-an ko ikawg bulawan inay bronsi, plata inay puthaw, bronsi inay kahoy, puthaw inay bato. Himoon kong malinawon ang inyong gingharian ug mandoan kamo sa hustisya.

18Wala nay pinatyanay diha kaninyo, ug wala nay kadaot diha sa inyong yuta; nganlan ninyog Kaluwasan ang inyong mga kota, ug ang inyong mga ganghaan nganlan ninyog Pagdayeg.

19“Ang adlaw dili na maoy inyong kahayag sa panahon sa adlaw. Dili na mosubang pa ang bulan aron paglamdag kaninyo sa gabii, kay ang Ginoo mao na man ang inyong kahayag nga walay pagkapalong, ug ang Dios mao nay inyong himaya.

20Dili na mosalop ang inyong adlaw ingon man ang inyong bulan kay ang Ginoo mao na man ang inyong kahayag hangtod sa hangtod, ug matapos na unya ang inyong pagbangotan.

21Pulos na unya matarong ang inyong katawhan; sila na ang manag-iya sa nasod hangtod sa kahangtoran; sila nga maoy saha sa akong tinanom, ang akong mga binuhat mismo aron ako kapasidunggan.

22Mosanay ang labing diyutay kanila ug mahimong gamhanang nasod. Inig-abot sa hustong panahon dalion ko kini pagbuhat. Ako mao ang Ginoo!”

← Chapter 59 Chapter 61 →