Isaiah 57

cebuano-1999

1Walay magtagad kon ang matarong mao nay mamatay; walay makasabot kon kuhaon na ang mga tawong diosnon. Kuhaon ang mga matarong aron mahilikay sa katalagman

2ug magmalinawon na. Kadtong nagkinabuhi nga matarong makapahulay sa dayon inigkamatay.

3Apan ngari kamo, kamong mga anak sa mga diwatahan, sa mga babayeng nagbaligya sa ilang dungog ug sa mga mananapaw.

4Kinsa bay inyong gibiaybiay? Kinsa bay inyong gihiwihiwian sa baba ug gidiwalwalan sa dila? Dili ba mga kaliwat man kamo sa sala ug limbong?

5Dili ba nakighilawas man kamo ilalom sa mga kahoyng tugas ug ilalom sa lunhawng kakahoyan? Dili ba gihalad man ninyo ang inyong mga anak pinaagi sa pagpatay kanila diha sa mga yungib dapit sa kawalogan?

6Manguha kamog hamis nga mga bato ug gisimba ninyo kini ingon nga mga dios. Nag-ipis kamog bino ingon nga halad alang kanila ug gidad-an ninyo silag halad nga uhay. Mapuypoy ba ang akong kasuko tungod niining mga butanga?

7Mitungas kamo sa bukid aron maghalad ug makighilawas didto.

8Giugsok ninyo ang inyong diosdios diha sa luyo sa pultahan ug sa marko niini; mibiya kamo kanako. Naghubo kamo ug mihigda sa lapad nga higdaanan, unya nakigsabot kamo kanila; gihigugma ninyo ang ilang higdaanan ug nakigdulog kamo kanila.

9Miadto kamo sa diosdios nga si Moloc dala ang lana, ug gipahumotan ninyo pag-ayo ang inyong kaugalingon; nagpadala kamog mga sinugo sa lagyong dapit aron sa pagpangita ug dios nga angay simbahon, bisan gani ngadto sa kalibotan sa mga patay.

10Bisag gikapoy na kamo tungod sa inyong pagpunayg lakaw aron pagpangitag laing mga dios, wala kamo kabsig paglaom; wala kamo maugtas kay hiulian man kamo sa inyong kabaskog.

11Kinsa bay inyong gikalisangan nga gibudhian man ninyo ako, ug wala na kamo mahinumdom o magtagad kanako? Nagpakahilom lamang ako sa dugayng panahon busa wala kamo mahadlok kanako.

12Ibutyag ko ang inyong gipasigarbong mga binuhatan ug pagkamatarong, apan dili makatabang kaninyo.

13Kon magpakitabang kamo, maoy paluwasa kaninyo ang daghan ninyong mga diosdios! Ipadpad lamang sila sa hangin ug mapalid sila bisag huypon lamang. Apan ang modangop kanako maoy manag-iya sa yuta ug sa balaan kong bukid.

14Ug ang Ginoo miingon, “Hala, lihok kamo, andama ang dalan; kuhaa ang tanang babag sa agian sa akong katawhan.”

15“Mao kini ang giingon sa balaan ug gamhanang Dios nga buhi hangtod sa kahangtoran: Nagpuyo ako sa habog ug balaang dapit, apan motipon usab sa tawo nga mapaubsanon ug naghinulsol sa iyang mga sala, aron pagdasig ug paghatag kaniyag paglaom.

16Dili ako makig-away sa dayon ug dili masuko hangtod sa hangtod, kay gikan man kanako ang espiritu ug ako mao ang nagbuhat sa kinabuhi.

17Nasuko ako tungod sa ilang pagkahakog; gikastigo ko sila ug gitalikdan, apan nagpadayon sila pagsimang ug pagtuman sa ilang gusto.

18“Nasayran ko ang ilang pagkinabuhi apan ayohon ko sila; tultolan ug tabangan ko sila; lipayon ko ang nagbangotan.

19Hatagan kog kalinaw kadtong atua sa layo ug ang ania sa duol ug ayohon ko sila.

20Apan ang mga daotan nahisama sa dagat nga kanunay nagbalod; wala kini pahulay ug ang tubig niini nagdalag lapok ug hugaw.

21Wala gayoy kalinaw ang mga daotan,” nag-ingon ang Dios.

← Chapter 56 Chapter 58 →