Isaiah 56

cebuano-1999

1Nag-ingon ang Ginoo sa iyang katawhan, “Patunhaya ang hustisya ug buhata ang matarong, kay sa dili madugay luwason ko na kamo ug ipaila ko ang akong katarong.

2Bulahan ang tawo nga magbuhat niini sa kanunay ug magtamod sa Adlawng Igpapahulay, ug dili gayod magpasipala niini ug dili usab magbuhat ug daotan.”

3Ang langyaw nga nagsimba sa Ginoo kinahanglang dili moingon, “Hinginlan gayod ako sa Ginoo gikan sa iyang katawhan.” Ug ang yunuko dili angayng moingon, “Sama ako sa patayng kahoy.”

4Kay nag-ingon ang Ginoo ngadto sa yunuko, “Kon nagtamod ka sa akong Adlawng Igpapahulay, ug nagbuhat sa akong kabubut-on ug nagtuman sa akong kasabotan,

5maghimo ako ug handomanan alang kanimo ug himoon ko nga mahinumdoman gayod ang imong ngalan diha sa akong Templo ug sa akong katawhan bisan ug wala kay mga anak. Dili ka gayod hikalimtan.”

6Ug miingon ang Ginoo ngadto sa mga langyaw nga miduol ug nag-alagad ug naghigugma kaniya, ug nagtamod sa Adlawng Igpapahulay, ug nagtuman sa iyang mga sugo:

7“Dad-on ko kamo sa akong balaan nga bukid ug lipayon ko kamo didto sa akong Templo. Ang inyong mga halad-sinunog ug mga halad-inihaw dawaton ko didto sa akong halaran, kay ang akong Templo nganlan mag balay-alampoanan alang sa tanang kanasoran.”

8Ang Ginoong Dios, nga nagtigom sa mga nagkatibulaag nga mga Israelita miingon, “Aduna pay uban nga akong tigumon gawas niadtong natigom na.”

9Giingnan sa Ginoo ang kanasoran, “Kamong mga mananap nga mapintas, ngari kamo ug panukob—kamong tanang mananap sa kalasangan.

10Buta ang mga magbalantay sa Israel ug wala gayod silay kahibalo; sama sila sa mga iro nga dili maantigong mopaghot; ang ilang nahibaloan mao ra ang pagdamgo ug pagkatulog.

11Mga hakog sila ug dili gayod sila matagbaw. Mga magbalantay sila sa karnero nga walay mga alamag ug nagtinguha lamang sa ilang kaugalingong kaayohan.

12Sila miingon, ‘Sigi, mag-inom ug maghubog kita; himoon ta nga ang ugma sama sa karon o labaw pa gani niini.’”

← Chapter 55 Chapter 57 →