Hebrews 1

Bashkir 2014 - Инжил Башҡортча

1Үткән замандарҙа Алла атай-олатайҙарыбыҙға пәйғәмбәрҙәр аша күп тапҡырҙар һәм төрлөләндереп мөрәжәғәт итте.

2Әммә был һуңғы көндәрҙә Ул бөтөн нәмәнең вариҫы итеп ҡуйған һәм Уның аша бар ғаләмде бар иткән Үҙенең Улы аша һөйләне.

3Уның Улы — Алла данының балҡышы һәм Уның асылының теүәл сағылышы. Ул бөтә нәмәне Үҙенең ҡөҙрәтле һүҙе менән тотоп тора. Кешеләрҙе гонаһтарынан таҙарындырғас, юғарыла Мөһабәт Алланың уң яғына ултырҙы.

4Уның Алланан мираҫҡа алған Ул тигән данлы исеме фәрештәләрҙекенән ни тиклем юғарыраҡ булһа, Ул Үҙе лә уларҙан шул тиклем өҫтөнөрәк тора.

5Ҡасан да булһа фәрештәләрҙең берәйһенә Алла: «Һин — Минең Улым. Бөгөн Мин Һине тыуҙырҙым», — тип әйткәнме ни? Йә булмаһа: «Мин — Уның Атаһы буласаҡмын, ә Ул Минең Улым булыр», — тигәнме?

6Йәнә, донъяға Үҙенең тәү тыуған Улын килтергәндә, Алла: «Алланың бөтөн фәрештәләре Уға баш эйһен», — ти.

7Фәрештәләр тураһында Ул: «Алла Үҙенең фәрештәләрен — ел, хеҙмәтселәрен утлы ялҡын итә», — ти.

8Улы тураһында иһә: «Йә, Аллам, батшалығың Һинең мәңгелек, батшалыҡ таяғың — ғәҙеллек таяғы, — ти.

9— Һин хаҡлыҡты һөйҙөң, яуызлыҡты күрә алманың. Шуның өсөн Алла, Һине шатлыҡ майы менән майлап, хеҙмәттәштәреңә ҡарағанда Үҙеңде юғарыраҡ ҡуйҙы», — ти.

10Алла тағын: «Һин, Раббым, иң тәүҙә ергә нигеҙ һалдың һәм ҡулдарың күкте булдырҙы.

11Ер ҙә, күк тә юҡҡа сығыр, ә Һин иһә мәңге ҡалырһың. Барыһы ла кейем һымаҡ туҙыр,

12уларҙы һин өҫ кейемеләй төрөп алырһың, улар кейем кеүек алмаштырылыр. Һин иһә гел бер төрлө ҡалырһың, ғүмер йылдарыңдың аҙағы булмаҫ», — ти.

13Фәрештәләрҙең берәйһенә Алла ҡасан да булһа: «Мин дошмандарыңды аяҡ аҫтыңа баҫҡыс итеп һалғанға тиклем, уң яғымда ултыр», — тип әйттеме икән?

14Фәрештәләрҙең бөтөнөһө лә ҡотолоуҙы мираҫ итеп аласаҡ заттарға хеҙмәт итеү өсөн ебәрелгән рухтар түгелме ни?