Psalms 42

Azerbajani (Azərbaycan Bibliyası 2008)

1Maral axar sulara həsrət qalan kimi,Ey Allah, könlüm Sənin həsrətini çəkir!

2Ey var olan Allah, mənim qəlbim Sənin üçün susayıb.Ay Allah, nə vaxt gəlib hüzurunda görünüm?

3Göz yaşlarım gecə-gündüz qidam olub,Daim mənə deyirlər: «Bəs hanı Allahın?»

4Bunları yadıma salarkən ürəyim üzülür,Necə də yüksəkdən sevinc, şükür nidalarını söyləyərəkBayram edən xalqın qarşısında gedərdim,Onları Allahın evinə aparardım.

5Mənim qəlbim, niyə qırılmısan?Axı niyə bu köksümdə təlaşlanırsan?Ümidini yenə Allaha bağla,Qoy Allahıma – məni qurtarana şükür edim.

6Köksümdəki qəlbim qırılıb,Ona görə İordan diyarında,Xermon, Misar dağındaSəni düşünürəm.

7Dərin sular şəlalələrinin səsi iləDərin suları çağırdı,Sənin ləpələrin, dalğaların başımdan aşdı.

8Rəbb mənə gündüz məhəbbət göstərir,Gecə isə həyatımın AllahınaEtdiyim dua və ilahi dilimdən düşmür.

9Qayama – Allahıma deyirəm: «Niyə məni unutdun?Düşmənin zülmünə görə niyə yaslı gəzməliyəm?»

10Düşmənlərim sümüklərimi qırıb məni təhqir edirlər,Daim mənə «Bəs hanı Allahın?» deyirlər.

11Mənim qəlbim, niyə qırılmısan?Axı niyə bu köksümdə təlaşlanırsan?Ümidini yenə Allaha bağla,Qoy Allahıma – məni qurtarana şükür edim.

← Chapter 41 Chapter 43 →