Psalms 72

Amharic 2000 (የአማርኛ መጽሐፍ ቅዱስ (ሰማንያ አሃዱ))

1ልባቸው ለቀና ለእስራኤል እግዚአብሔር እጅግ ቸር ነው።

2እኔ ግን እግሮች ሊሰናከሉ፥ አረማመዴም ሊወድቅ ጥቂት ቀረ።

3የዐመፀኞችን ሰላም አይቼ በኃጥኣን ላይ ቀንቼ ነበርና።

4ለሞታቸው እረፍት የለውምና፤ ለመቅሠፍታቸውም ኀይል የለውምና፤

5በድካምም ጠላት አልሆኑም። ከሰው ጋርም አልተገረፉም።

6ስለዚህም ትዕቢት ያዛቸው፤ ኀጢአታቸውንና በደላቸውን ተጐናጸፉአት።

7መቅን ከቅልጥም እንደሚወጣ ኀጢአታቸው ይወጣል። ልባቸውም ከትዕቢት አለፈ።

8ዐስበው ከንቱ ነገርን ተናገሩ። በአርያምም ዐመፃን ተናገሩ።

9አፋቸውንም በሰማይ አኖሩ፥ አንደበታቸውም በምድር ላይ ተመላለሰ።

10ስለዚህ ሕዝቤ ወደዚህ ይመለሳሉ፤ ፍጹም ጊዜም በላያቸው ይገኛል፤

11“እግዚአብሔር እንዴት ያውቃል? በአርያምስ በውኑ የሚያውቅ አለን?” ይላሉ።

12እነሆ፥ እነዚህ ኃጥኣን ደስ ይላቸዋል፤ ሁልጊዜም ባለጠግነታቸውን ያጸኗታል፤

13እንዲህም አልሁ፥ “በውኑ ልቤን በከንቱ አጸደቅሁአትን?” እጆቼንም በንጽሕና አጠብሁ።

14ሁልጊዜም የተገረፍሁ ሆንሁ፥ መሰደቤም በማለዳ ነው።

15እንደዚህ ብዬ ብናገር ኖሮ፥ እነሆ፥ የልጆችህን ትውልድ በበደልሁ ነበር።

16አውቅም ዘንድ ተቀበልኸኝ፥ ይህ ግን በፊቴ ድካም ነው።

17ፍጻሜአቸውን አውቅ ዘንድ ወደ እግዚአብሔር መቅደስ እስክገባ ድረስ፥

18ነገር ግን ስለ ሽንገላቸው አቈየሃቸው፥ በመነሣታቸውም ጣልኻቸው።

19እንዴት ለጥፋት ሆኑ! በድንገት አለቁ፥ ስለ ኀጢአታቸውም ጠፉ።

20ከእንቅልፍ እንደሚነቃ፥ አቤቱ፥ በከተማህ ምልክታቸውን ታስነውራለህ።

21ልቤ ነድዶአል፥ ኵላሊቴም ቀልጦአልና፤

22እኔ የተናቅሁ ነኝ፥ አላወቅሁምም፥ በአንተ ዘንድ እንደ እንስሳ ሆንሁ።

23እኔ ግን ዘወትር ከአንተ ጋር ነኝ፥ ቀኝ እጄንም ያዝኸኝ።

24በአንተ ምክር መራኸኝ፤ በክብርም ተቀበልኸኝ።

25በሰማይ ያለኝ ምንድን ነው? በምድርስ ውስጥ ከአንተ በቀር ምን እሻለሁ?

26የመድኀኒቴ አምላክ ሆይ፥ ልቤና ሥጋዬ አለቀ፤ እግዚአብሔር ግን ለዘለዓለም ዕድል ፋንታዬ ነው።

27እነሆ፥ ከአንተ የሚርቁ ይጠፋሉና፤ ከአንተ ርቀው የሚያመነዝሩትንም ሁሉ አጠፋኻቸው።

28ለእኔ ግን እግዚአብሔርን መከተል ይሻለኛል፤ መታመኛዬም በእግዚአብሔር ላይ ነው በጽዮን ልጅ በሮች ምስጋናህን ሁሉ እናገር ዘንድ።

← Chapter 71 Chapter 73 →