Psalms 74

albanian-2018

1Himn i Asafit. Përse na hodhe poshtë përgjithnjë, o Perëndi? Përse vlon zemërimi yt kundër deleve të kullotës sate?

2Kujto bashkësinë tënde që nga kohët e lashta fitove, fisin, që shpëtove dhe trashëgiminë tënde e bëre, malin e Sionit, ku banesën vure.

3Drejtoji hapat e tu drejt këtyre rrënojave të përhershme, armiku shkatërroi gjithçka në shenjtërore.

4Armiqtë e tu ulërijnë në vendin tënd të shenjtë, kanë ngritur emblemat e tyre.

5Na u dukën si ata që vërvitin sëpatat brenda në pyllin e dendur.

6E tani me sëpata e me sakica po ia thyejnë të gjitha gdhendjet.

7I vunë zjarrin shenjtërores sate, e rrafshuan, e përdhosën banesën e emrit tënd.

8E thanë me vete: «T'i shfarosim të gjithë!». I dogjën të gjitha vendet e shenjta të Perëndisë në këtë tokë.

9Nuk i shohim më emblemat tona, as profet nuk ka më, e askush nga ne nuk e di edhe sa kohë do të zgjatë.

10Deri kur, o Perëndi, do të të poshtërojë armiku? Përgjithmonë do ta përbuzë kundërshtari emrin tënd?

11Përse e ke tërhequr dorën tënde? Të djathtën tënde përse e mban në gji?

12O Perëndi, ti je mbreti im që në lashtësi, ai që sjell shpëtimin mbi tokë.

13Me fuqinë tënde e ndave detin, përbindëshave të ujit u thërrmove kokën.

14Ti ia shtype kokën Leviatanit, ia dhe për ushqim popullit të shkretëtirës.

15Ti bëre të gëlojnë burime e përrenj, ti thave lumenj të pashtershëm.

16Jotja është dita, jotja edhe nata, ti e krijove ndriçuesin dhe diellin.

17Ti i caktove tërë kufijtë tokës, ti e përftove verën edhe dimrin.

18Kujtohu, o Zot, se armiku të ka poshtëruar, se një popull i marrë ka përbuzur emrin tënd.

19Mos ua jep bishave shpirtin e turtulleshës sate, mos e harro kurrë jetën e skamnorëve të tu.

20Përfille besëlidhjen tënde, se vendet e errëta të tokës janë mbushur me strofka dhune.

21I shtypuri mos u ktheftë i poshtëruar, skamnori e nevojtari përlëvdofshin emrin tënd.

22Ngrihu, o Perëndi, mbroje çështjen tënde, kujto poshtërimet që të bën i marri tërë ditën!

23Mos e harro britmën e armiqve të tu, ulërimën e kundërshtarëve të tu, që ngjitet lart pa pushim.

← Chapter 73 Chapter 75 →