Proverbs 19

albanian-2018

1Më mirë i varfri i ndershëm, se gojëpërdali i marrë.

2Zelli pa dije s'është gjë e mirë; kush shpejton hapin, humb shtegun.

3Njeriun e rrënon marrëzia e vet, por zemra e tij tërbohet kundër Zotit.

4Kamja i shton e i shumon miqtë, ndërsa skamnori ngel pa miq.

5Dëshmitari i rremë s'mbetet pa ndëshkuar, kush përhap gënjeshtra, nuk ka shpëtim.

6Dorëdhënët kanë shumë lajkatarë, të gjithë bëhen miq me kë jep dhurata.

7Të varfrin e urrejnë të gjithë vëllezërit. Për më tepër e braktisin edhe miqtë. Ai i thërret, por s'i gjenden.

8Kush zë mend, e do veten, kush ruan mençurinë, gjen të mirën.

9Dëshmitari i rremë s'mbetet pa ndëshkuar, kush përhap gënjeshtra, do të rrënohet.

10Të marrit nuk i shkon mirëqenia, aq më pak skllavit të sundojë mbi princa.

11Mirëkuptimi ia zbut zemërimin njeriut, të mos merret me fyerjen është nder për të.

12Zemërimi i mbretit është si ulërima e luanit, por përkrahja e tij është si vesa mbi bar.

13Djali i marrë është fatkeqësi për të atin, zënkat e gruas si pikim që s'mbaron.

14Trashëgimi nga etërit: shtëpi e katandi, por nga Zoti: një grua plot urti.

15Përtacia vë në gjumë, njeriu i plogësht do të uritet.

16Kush mban urdhërimet, ruan veten, kush sillet shkujdesur, do të vdesë.

17Kush përkrah të varfrin, i jep hua Zotit. Zoti do ta shpërblejë.

18Sa të ketë shpresë, qortoje birin tënd, por mos u mbush me duf për ta vrarë.

19Kush është shumë zemërak duhet ndëshkuar, se po ta falësh, prapë e përsërit.

20Dëgjoje këshillën e pranoje rregullin, që, në fund, të jesh i urtë.

21Ka shumë shestime në mendjen e njeriut, por veç plani i Zotit do të qëndrojë.

22Mirësia e bën të këndshëm njeriun; është më i mirë i varfri sesa gënjeshtari.

23Droja e Zotit është jetë, kush e ka fle i kënaqur, e s'e zë e keqja.

24Përtaci e zhyt dorën në pjatë, por nuk e çon dot te goja.

25Godite përqeshësin e do të zërë mend thjeshtaku, qortoje të mençurin e do ta kuptojë dijen.

26Biri i pafytyrë e turpërues nëpërkëmb të atin e dëbon të ëmën.

27Biri im, po të mos dëgjosh më qortimin, shkëputesh nga fjalët e dijes.

28Dëshmitari i keq e fyen drejtësinë, goja e të paudhëve e gëlltit mbrapshtinë.

29Përqeshësit i pret gjykimi, të marrët druri kurrizit.

← Chapter 18 Chapter 20 →