Psalms 77 — armenian-nea

1Ասափի՝ իմաստության երգ Ժողովուրդնե՛ր, ո՛ւշ դրեք իմ օրենքներին, Ակա՛նջ արեք իմ բերանի խոսքերին։

2Բերանս պիտի առակներով բացեմ, Ի սկզբանե առակներ պիտի խոսեմ այնպես,

3Ինչպես լսեցինք ու ճանաչեցինք դրանք, Եվ ինչպես մեր հայրերը պատմեցին մեզ։

4Ոչինչ չթաքցվեց նրանց որդիներից՝ Մյուս սերնդին պատմելով Տիրոջ օրհնությունները, Իր զորությունն ու սքանչելիքները, որ գործեց։

5Հակոբի վրա հաստատեց իր վկայությունը Եվ օրենքներ դրեց Իսրայելի վրա։ Մեկընդմիշտ պատվիրեց մեր հայրերին Դրանք ցույց տալ իրենց որդիներին,

6Որ հաջորդ սերունդն էլ ճանաչի։ Որդիները, որ ծնվելու են, պիտի ելնեն Եվ պատմեն այդ իրենց զավակներին,

7Որ իրենց հույսն Աստծու վրա դնեն Եվ չմոռանան գործերն Աստծու։ Հետևելով պիտի հետևեն նրա պատվիրաններին

8Եվ չպիտի լինեն իրենց հայրերի նման՝ Չար և դառնացող ազգ, մի ազգ, որ չուղղեց սիրտն իր Եվ իր հոգին չհիմնեց Աստծու վրա։

9Եփրեմի որդիները զինված և քաջ նետաձիգներ են, Բայց պատերազմի ժամանակ հետ դարձրին կապարճները։

10Նրանք Տիրոջ ուխտի մեջ չմնացին Եվ չուզեցին գնալ նրա օրենքների համաձայն։

11Մոռացան նրա երախտիքները և սքանչելիքները, Որ ցույց տվեց նրանց.

12Սքանչելիքները, որ գործեց նրանց հայրերի առջև՝ Եգիպտացիների երկրում և Տայանի դաշտի վրա։

13Ճեղքեց ծովը և անցկացրեց նրանց՝ Ջրերն ամբարտակների պես կանգնեցնելով։

14Ցերեկն ամպով առաջնորդեց նրանց Եվ գիշերն ամբողջ՝ հրեղեն լույսով։

15Ճեղքեց վեմը անապատում Եվ նրանց ջուր տվեց ըմպելու խորախոր անդունդից։

16Ժայռից ջրեր բխեցրեց և գետերի պես հոսեցրեց ջրերը։

17Սակայն նրանք շարունակեցին մեղանչել Եվ է՛լ ավելի բարկացրին Բարձրյալին անջրդի վայրում։

18Իրենց սրտերում փորձեցին Աստծուն՝ Կերակուր խնդրելով իրենց անձերի համար։

19Տրտնջացին Աստծուց և ասացին. «Մի՞թե կարող է Աստված սեղան պատրաստել անապատի մեջ։

20Որովհետև հարվածեց ժայռին, և հոսեցին ջրեր, Ու վտակներ հորդեցին նրանից։ Բայց կարո՞ղ է նաև հաց տալ մեզ Կամ սեղան պատրաստել իր ժողովրդի համար»։

21Դրա համար Տերը լսեց այս և անպատվված զգաց։ Հուր բորբոքվեց Հակոբի դեմ, Եվ բարկությունը սաստկացավ Իսրայելի վրա,

22Քանզի չհավատացին Աստծուն և չհուսացին նրա փրկությանը։

23Հրամայեց ամպերին վերին և երկնքի դռները բացեց,

24Եվ որպես կերակուր՝ մանանա տեղաց նրանց վրա։ Երկնային հացը տվեց նրանց,

25Հրեշտակների հացը մարդիկ կերան, Եվ նա լիուլի կերակուր իջեցրեց նրանց համար։

26Հանեց հարավային հողմը Եվ իր զորությամբ բերեց հյուսիսայինը։

27Նրանց վրա միս տեղաց հողմափոշու պես. Ծովի ավազի պես՝ թևավոր թռչուններ

28Լցրեց նրանց բանակի մեջ և նրանց վրանների շուրջը։

29Կերան և լավ հագեցան. նրանց ցանկությունն իրենց տվեց,

30Եվ իրենց ցանկությունից ոչնչով կարոտ չմնացին։ Մինչ ուտելիքը նրանց բերանում էր,

31Աստծու բարկությունն Իջավ նրանց վրա. Նրանցից շատերին սպանեց Եվ կործանեց Իսրայելի ընտրագույններին։

32Այս ամենից հետո նորից մեղանչեցին Եվ չհավատացին նրա սքանչելիքներին։

33Նրանց օրերն սպառվեցին ունայնությամբ, Եվ նրանց տարիներն անցան շատ արագ։

34Երբ սպանում էր նրանց, փնտրում էին նրան, Դառնում էին և խմբվում Աստծու շուրջը։

35Եվ հանկարծ հիշեցին, որ Աստված իրենց օգնականն է. Բարձրյալ Աստված իրենց փրկիչն է։

36Իրենց բերաններով սիրեցին նրան, բայց իրենց լեզուներով ստեցին,

37Նրանց սրտերն ուղիղ չէին նրա հանդեպ, և չհավատացին նրա ուխտին։

38Բայց նա գթած էր, քավում էր նրանց մեղքերը Եվ չէր ապականում։ Հաճախ զսպում էր իր բարկությունը Եվ չէր բորբոքում իր ողջ սրտմտությունը։

39Հիշում էր, որ նրանք մարմին են, հոգի, Որ դուրս է ելնում և այլևս չի վերադառնում։

40Քանի՜ անգամներ դառնացրին նրան անապատում, Բարկացրին Բարձրյալին անջրդի վայրում։

41Դարձան և փորձեցին Աստծուն և Իսրայելի Սրբին զայրացրին.

42Չհիշեցին նրա ձեռքն այն օրը, երբ փրկեց նրանց իրենց նեղիչների ձեռքերից,

43Երբ նշաններ և հրաշքներ գործեց եգիպտացիների երկրում ու Տայանի դաշտում։

44Եգիպտացիների գետերն ու անձրևները արյան փոխեց, Որ չկարողանան ըմպել։

45Նրանց վրա շնաճանճեր ուղարկեց, և նրանց կերան, Եվ նրանց գորտերով ապականեց։

46Նրանց պտուղը նեխացրեց և նրանց վաստակը մարախին մատնեց։

47Նրանց այգիները կարկտահարեց Եվ թզենիները եղյամով պատեց։

48Նրանց անասունները կարկտի մատնեց Եվ նրանց ունեցվածքը հրո ճարակ դարձրեց։

49Նրանց վրա ուղարկեց իր բարկությունն ու զայրույթը, Զայրույթը, բարկությունը և նեղությունը։ Չար հրեշտակի ձեռքով նրանց վրա տանջանքներ ուղարկեց,

50Իր բարկությունն ու զայրույթը նրանց ուղղեց։ Նրանց հոգիները չպաշտպանեց մահվանից Եվ նրանց անասունները մահվան մատնեց։

51Հարվածեց Եգիպտոսի բոլոր առաջնեկներին՝ Նրանց ողջ վաստակի երախայրիքը՝ Քամի վրանների տակ։

52Հոտի պես հովվեց իր ժողովրդին Եվ հոտի պես նրանց անապատ հանեց։

53Նրանց հույսով առաջնորդեց, և չվախեցան, Եվ ծովը ծածկեց նրանց թշնամիներին։

54Նրանց իր սուրբ լեռը հանեց, լեռն այն, Որ իր աջով էր կերտել։

55Նրանց առջևից մաքրեց հեթանոսներին, Երկիրն իբրև ժառանգություն բաժանեց նրանց Եվ Իսրայելի ազգը բնակեցրեց նրանց վրանների մեջ։

56Փորձեցին, դառնացրին Բարձրյալ Աստծուն Եվ չպահեցին նրա վկայությունը։

57Վերստին խոտորվեցին, ինչպես իրենց հայրերը. Դարձյալ եղան թյուր աղեղի նման։

58Նրան դարձյալ բարկացրին իրենց բագիններով Եվ շարժեցին նրա նախանձն իրենց կռածո կուռքերով։

59Աստված լսեց և արհամարհեց նրանց Եվ խիստ անարգեց Իսրայելին։

60Մերժեց խորանը Սելովի. խորանը, Որ հաստատել էր մարդկանց մեջ։

61Նրանց զորությունը մատնեց գերության Եվ նրանց գեղեցկությունը՝ իրենց թշնամիների ձեռքը։

62Սրի անցկացրեց իր ժողովրդին Եվ անտեսեց իր ժառանգությունը։

63Նրանց երիտասարդներին հուրը ճարակեց, Եվ նրանց կույսերի համար ոչ ոք չսգաց,

64Նրանց քահանաները սրահար եղան, Եվ նրանց այրիներին ոչ ոք չողբաց։

65Կարծես թե Տերը քնից արթնացավ, Ինչպես հսկան է սթափվում գինուց։

66Իր թշնամիներին հետ շպրտեց՝ Հավիտենական նախատինք տալով նրանց։

67Նա մերժեց Հովսեփի խորանը և չընտրեց ազգը Եփրեմի,

68Այլ ընտրեց Հուդայի ազգը, Սիոն լեռը, որ և սիրեց։

69Նրա սրբարանը ռնգեղջուրի պես շինեց. Երկրում հաստատեց նրան հավիտյան։

70Ընտրեց Դավթին՝ իր ծառային, Եվ նրան զատեց ոչխարների հոտից.

71Կրտսերների միջից ընդունեց նրան, Որ հովվի իր ծառա Հակոբին Եվ իր ժառանգությունը՝ Իսրայելը.

72Հովվում էր նրանց իր սրտի իմաստությամբ Եվ առաջնորդում էր նրանց Իր ձեռքերի անմեղությամբ։