Proverbs 20

armenian-nea

1Գինին անառակության է տանում, հարբեցողությունը՝ թշնամության, դրանց տրվողը իմաստուն չէ։

2Թագավորի սպառնալիքը պակաս չէ առյուծի ցասումից, և ով բարկացնում է նրան, իր անձին է վնասում։

3Հայհոյությունից հեռանալը փառք է մարդուն, միայն անխելքներն են դրանից կախվում։

4Ծույլը թեև նախատվում է, բայց չի ամաչում, ինչպես նա, ով ցորեն է փոխ առնում ամռանը։

5Մարդու սրտի խորհուրդը նման է խոր ջրի, իմաստուն մարդը քամում է այն։

6Մեծ և պատվական այր է ողորմած մարդը, բայց հավատարիմ մարդ դժվար է գտնել։

7Ով անարատ շրջում է արդարության մեջ, իր հետևից երանելի որդիներ պիտի թողնի։

8Երբ արդար թագավոր նստի գահին, ոչ մի չարագործ նրա աչքից չի վրիպի։

9Ո՞վ կարող է պարծենալ, թե անարատ սիրտ ունի, կամ ո՞վ կհամարձակվի ասել, թե անարատ է մեղքերից։

10Մեծ, կամ փոքր ծուռ կշեռքը և երկակի չափը, երկուսն էլ պիղծ են Տիրոջ առջև.

11պիտի կործանվեն և՛ դրանք և՛ գործածողները. պիտի խափանվի նույն կերպ ընթացող մարդը։ Երիտասարդը երբ բարեպաշտ է, ուղիղ են նրա ճանապարհները։

12Ականջը լսում, աչքը տեսնում է. երկուսն էլ Տիրոջ գործերն են։

13Մի՛ սիրիր չար խոսել, որպեսզի չկործանվես. բա՛ց աչքերդ և հագեցի՛ր հացով։

14Գնորդն ասում է. «Վա՜տ է, վա՜տ է», բայց հեռանալիս պարծենում է իր գնումով։

15Կա ոսկի և բազում արտեր, բայց իմաստուն շուրթերն են պատվական անոթ։

16Հանի՛ր նրա հանդերձը, ով երաշխավորեց օտարին և հյուրընկալեց նրան։

17Խաբեության հացը քաղցր է թվում մարդուն, նրա բերանը խիճով պիտի լցվի։

18Ծրագիրը հաստատվում է մտքով. պատերազմը մղվում է իմաստությամբ։

19Ով հայտնում է գաղտնիքը, նենգությամբ է վարվում. մի՛ հաղորդակցվիր շուրթերով խաբողին։

20Ով հայհոյում է հորն ու մորը, նրա լույսը պիտի մարի. նրա աչքերի բիբերը խավար պիտի հագնեն։

21Սկզբից ձեռք բերված բաժինը, վերջում չի կարող օրհնված լինել։

22Մի՛ ասա, թե թշնամուց պիտի վրեժ առնեմ, այլ համբերի՛ր Տիրոջ հանդեպ, որ քեզ օգնական լինի։

23Սխալ չափը պիղծ է Տիրոջ առջև, և նենգ կշեռքն ընդունելի չէ Տիրոջ առջև։

24Մարդու քայլերը Տերն է ուղղում, և մահկանացուն ինչպե՞ս խելամուտ լինի իր ճամփաներին։

25Որոգայթ է մարդու համար շտապելը և իր ինչքից նվիրելը, ուխտից հետո՝ զղջալը։

26Իմաստուն թագավորը ցրում է ամբարիշտներին և նրանց անվահար անում։

27Մարդու շունչը Տիրոջ լույսն է, որ քննում է սրտի խորքերը։

28Ողորմությունն ու ճշմարտությունը պահպանում են թագավորին, և արդարությամբ շրջապատում նրա գահը։

29Երիտասարդների զարդը իմաստությունն է, ծերերի փառքը՝ ալեհերությունը։

30Վերքերն ու հարվածները չարերին են պատահում և տանջանքները՝ որովայնի խորքերում։

← Chapter 19 Chapter 21 →