Proverbs 15

armenian-nea

1Բարկությունը կործանում է իմաստուններին։ Քաղցր պատասխանը մեղմացնում է սրտմտությունը, իսկ խիստ խոսքը բարկություն է բարձրացնում։

2Իմաստունների լեզուն գիտի բարին, անզգամների բերանը պատմում է չարիքներ։

3Տիրոջ աչքն ամեն տեղ դիտում է չարերին և բարիներին։

4Լեզվի հոգածությունը կյանքի ծառ է. ով հսկում է այն, իր հոգին պիտի լցվի։

5Անզգամն անարգում է հոր խրատը, իսկ ով ընդունում է հանդիմանությունը, խորագետ է։

6Արդարության բազմացումով շատանում է զորությունը, իսկ ամբարիշտները արմատախիլ լինելով պիտի կորչեն երկրից։ Արդարների տները պիտի մնան մեծ զորությամբ, իսկ ամբարիշտների պտուղները պիտի կորչեն։

7Իմաստունների շուրթերը շաղ են տալիս իմաստություն, իսկ անմիտների սրտերը չեն կարող հաստատ լինել։

8Ամբարիշտների զոհերը պիղծ են Տիրոջ առջև, ուղղամիտների աղոթքն ընդունելի է նրան։

9Ամբարիշտների ճանապարհները պիղծ են Տիրոջ առջև, իսկ ով արդարությանն է հետևում, Տերը սիրում է նրան։

10Անմեղի խրատն ընդունելի է մերձավորներին, իսկ ով ատում է հանդիմանությունը, պիտի վախճանվի անարգանքով։

11Դժոխքն ու կործանումը հայտնի են Տիրոջ առջև, ինչո՞ւ ոչ՝ նաև մարդկանց սրտերը։

12Անուղղելին չի սիրում իրեն հանդիմանողին և չի խոսում իմաստունների հետ։

13Սրտի բերկրանքից ծաղկում է դեմքը, իսկ տրտում հոգին՝ թախծալի շրջում։

14Ուղիղ սիրտը փնտրում է իմաստությունը, անխրատ մարդկանց բերանը չարիքի է հանդիպելու։

15Չարի աչքերը ամեն ժամ սպասում են չարիքների, իսկ բարիները պիտի հանդարտվեն ամեն ժամ։

16Լավ է քիչը՝ Տիրոջ հանդեպ երկյուղով, քան թե մեծ գանձը՝ աներկյուղածությամբ։

17Լավ է բանջարեղենի ճաշը՝ սիրով ու շնորհով, քան թե պարարտ արջառի միսը՝ թշնամությամբ։

18Բարկացող մարդը կռիվ է հարուցում, իսկ երկայնամիտը խաղաղեցնում է եկող կռիվը։ Երկայնամիտ մարդը մեղմում է դատաստանը, իսկ ամբարիշտը ավելի է գրգռում։

19Ծույլերի ճանապարհները ծածկված են փշերով, իսկ ժիրերինը՝ բաց են։

20Իմաստուն որդին ուրախացնում է հորը, անմիտ որդին արհամարհում է մորը։

21Անմիտի սիրտը կարոտ է իմաստության, իմաստուն մարդն ընթանում է ուղիղ ճանապարհով։

22Նրանք ուշացնում են իրենց խորհուրդները, չեն պատվում իրենց խորհրդակիցներին։ Խորհուրդը խոհական սրտում է հաստատ մնում։

23Անզգամը նրան չի հնազանդվում և չի ասում պատշաճ բան, որ բարի լինի բոլորի համար։

24Իմաստունի խորհուրդը կյանքի ճանապարհ է, որովհետև խորշելով դժոխքից՝ կփրկվի։

25Տերը կործանում է ոխակալների տները և հաստատ է պահում սահմանը որբերի և այրիների։

26Անիրավ խորհուրդը պիղծ է Տիրոջ առջև, սրբերի խոսքերը պարկեշտ են։

27Կաշառք վերցնողը սպանում է իր հոգին, իսկ ով ատում է կաշառքը, պիտի փրկվի։ Ողորմությամբ ու հավատքով սրբվում է մեղքը, Տիրոջից երկյուղով յուրաքանչյուրը խորշում է չարից։

28Արդարների սրտերը խոկում են հավատքի մասին, իսկ ամբարիշտի բերանը չարիք է պատասխանում։ Արդար մարդկանց ճանապարհները հաճելի են Տիրոջ առջև. նրանց շնորհիվ թշնամիները դառնում են բարեկամներ։

29Ամբարիշտներից հեռու է Աստված և լսում է արդարների աղոթքը։ Լավ է քիչ շահելն արդարությամբ, քան թե շատ արդյունքը՝ աներկյուղածությամբ։

30Մարդու սիրտը պիտի խորհի իրավունքի մասին, որպեսզի Աստված ուղղի նրա ընթացքը։

31Բարին տեսնող աչքը ուրախացնում է սիրտը, բարի համբավը զորացնում է ոսկորները։

32Խրատ մերժողն ատում է իր անձը, ով ընդունում է հանդիմանություն, խոհեմություն պիտի ստանա։

33Տիրոջից երկյուղը խրատ է և իմաստություն, և փառքի սկիզբը պատշաճում է նրան։

← Chapter 14 Chapter 16 →