Psalms 14

Armenian Ararat 1896 (Արարատ Թարգմանություն)

1Անզգամն ասեց իր սրտումը՝ թէ Աստուած չկայ. նորանք ապականուեցան և գարշելի եղան իրանց գործքերովը. ոչ ով չկայ որ բարի գործէ։

2Տէրը երկնքիցը մտիկ է անում մարդկանց որդիների վերայ, որ տեսնէ, թէ կլինի՞ արդեօք մէկ իմաստուն, որ Աստուծուն խնդրէ։

3Ամենքը խոտորուեցան, եւ միասին անպիտացան. բարի գործող չկայ, մէկն էլ չկայ։

4Մի՞թէ չեն իմանում ամեն անօրէնութիւն գործողները, որ իմ ժողովուրդն ուտում են ինչպէս որ հացը կուտեն, եւ Տիրոջը չեն կանչում։

5Այնտեղ վախենում են վախով. որովհետեւ Տէրը արդարների ցեղի մէջ է։

6Խեղճի խորհուրդը ամօթ էք անում, որ Տէրը նորա յոյսն է։

7Ո՜հ թէ Սիօնից գար Իսրայէլի փրկութիւնը. երբոր Տէրն իր ժողովրդի գերութիւնը դարձնէ՝ Յակոբը կցնծայ և Իսրայէլն ուրախ կլինի։

← Chapter 13 Chapter 15 →