Zephaniah 3

cebuano-2011

1Alaot siya nga masukihon ug hugaw, ang malupigong siyudad!

2Siya dili mamati ug sulti, dili modawat ug pagbadlong, wala siya mosalig sa Ginoo, wala siya moduol sa iyang Dios.

3Ang iyang mga tinugyanan sa taliwala niya mga liyon nga nagngulob; ang iyang mga maghuhukom mao ang mga lobo sa kagabhion nga dili magsalin hangtod sa pagkabuntag.

4Ang iyang mga propeta mapatuyangon ug dili kasaligan nga mga tawo; ang iyang mga pari nagpasipala sa unsay balaan, gisupak nila ang Balaod.

5Ang Ginoo matarong diha kaniya, wala magbuhat ug sayop; matag buntag ipakita niya ang hustisya, sa matag kaadlawon siya dili magpakyas; apan ang dili matarong wala makaila ug kaulaw.

6Gipanglaglag nako ang mga nasod; ang ilang mga salipdanan nangaguba; ang ilang kadalanan gihimo nako nga awaaw aron nga walay makaagi niini; ang ilang mga siyudad nangatumpag, walay tawo, walay nagpuyo.

7Ako miingon, “Mahadlok gayod siya kanako, siya modawat ug pagbadlong, siya dili mawad-an ug panan-aw sa tanan nga gipabuhat nako kaniya.” Apan milabaw pa hinuon ang ilang tinguha sa pagbuhat sa daotan.

8Busa paghulat kamo kanako, nag-ingon ang Ginoo, hangtod sa adlaw nga ako mobarog ingon nga saksi. Kay ang akong hukom mao ang pagtigom sa mga nasod, sa pagtigom sa mga gingharian, aron ibubo nako ibabaw kanila ang akong kayugot, ang tibuok kainit sa akong kasuko; kay ang tibuok nga yuta ut-oton pinaagi sa kalayo sa akong pangabubho.

9Kay nianang panahona usbon nako ang sinultihan sa mga katawhan ngadto sa lunsay nga pinulongan, aron silang tanan magtawag sa ngalan sa Ginoo, ug mag-alagad kaniya uban ang hiniusa nga pag-uyon.

10Gikan sa unahan sa suba sa Etiopia ang akong mga tigpangamuyo, ang anak nga babaye sa akong mga nagkatibulaag, magdala sa akong halad.

11Nianang adlawa ikaw dili ibutang sa kaulawan tungod sa tanang binuhatan nga pinaagi niini ikaw misupil kanako; kay unya akong kuhaon gikan sa imong taliwala ang imong mga tawo nga mapahitas-ong nagpalabilabi, ug ikaw dili na mapahitas-on diha sa akong bukid nga balaan.

12Ipabilin nako sa imong taliwala ang katawhan nga mapaubsanon ug ubos. Sila modangop sa ngalan sa Ginoo,

13kadtong salin sa Israel; sila dili magbuhat ug sayop o mosulti ug mga bakak, o ang malimbongon nga dila makaplagan pa diha sa ilang baba. Sila manibsib ug manghigda, ug walay bisan kinsa nga maghadlok kanila.

14Pag-awit ug kusog, O anak nga babaye sa Zion, singgit, O Israel! Paglipay ug pagmaya uban sa tibuok nimong kasingkasing, O anak nga babaye sa Jerusalem!

15Gikuha sa Ginoo ang mga hukom batok kanimo, iyang giabog ang imong mga kaaway. Ang Hari sa Israel, ang Ginoo, anaa sa imong taliwala; dili na ikaw angay nga mahadlok sa daotan.

16Nianang adlawa kini isulti ngadto sa Jerusalem: Ayaw kahadlok, O Zion; ayaw paluyaha ang imong mga kamot.

17Ang Ginoo, ang imong Dios, anaa sa imong taliwala, usa ka manggugubat nga maghatag ug kadaogan; siya magmaya tungod kanimo uban ang kalipay, siya magbag-o kanimo diha sa iyang gugma; siya magmalipayon tungod kanimo uban ang pag-awit,

18sama sa adlaw sa kasaulogan. Akong kuhaon ang katalagman gikan kanimo aron dili na kamo bugalbugalan tungod niini.

19Nianang adlawa ako makighusay sa tanang nagdaogdaog kanimo. Ug akong luwason ang bakol ug tigomon ang mga sinalikway, ug ang ilang kaulawan himoon nako nga usa ka pagdayeg ug kabantog sa tibuok nga yuta.

20Nianang panahona dad-on ko kamo sa inyong pinuy-anan, sa panahon nga tigomon ko kamo. Kay kamo himoon nako nga bantogan ug dinayeg taliwala sa tanang mga katawhan sa yuta, sa diha nga ipahiuli nako ang inyong maayong kahimtang sa atubangan sa inyong mga mata, nag-ingon ang Ginoo.