Zephaniah 2

cebuano-2011

1Panagtigom kamo, panagtigom, O nasod nga walay ulaw,

2sa dili pa kamo abogon sama sa uhot nga ipadpad, sa dili pa modangat kaninyo ang bangis nga kasuko sa Ginoo, sa dili pa modangat kaninyo ang adlaw sa kaligutgot sa Ginoo.

3Pangitaa ninyo ang Ginoo, kamong tanan nga mga maaghop sa yuta nga nagtuman sa iyang mga sugo; pangitaa ang pagkamatarong, pangitaa ang pagkamapaubsanon; basin ug kamo tagoan sa adlaw sa kaligutgot sa Ginoo.

4Kay ang Gaza talikdan, ug ang Askelon mahimo nga biniyaan; sa kaudtohon ang katawhan sa Asdod papahawaon, ug ang Ekron lukahon.

5Alaot kamo nga mga nagpuyo sa kabaybayonan, kamo nga nasod sa mga Keretihanon! Ang pulong sa Ginoo batok kaninyo, O Canaan, ang yuta sa mga Filistihanon; ikaw laglagon nako, hangtod nga wala nay nagpuyo nga mahibilin.

6Ug kamo, kabaybayonan, mahimong mga sibsibanan, nga may mga payag alang sa mga tigbantay sa mga karnero ug mga toril alang sa mga panon sa karnero.

7Ang baybayon mahimong kabtangan alang sa mga salin sa balay sa Juda diin sila manibsib, ug diha sa mga balay sa Askelon sila manghigda sa kagabhion. Kay ang Ginoo nga ilang Dios maghunahuna kanila ug magpahiuli sa ilang kahimtang.

8Nadungog nako ang pagtamay sa Moab ug ang mga pagbiaybiay sa mga Amonihanon, giunsa nila sa pagtamay ang akong katawhan, ug sa pagpasigarbo batok sa ilang utlanan.

9Busa ingon nga ako buhi, nag-ingon ang Ginoo sa mga panon, ang Dios sa Israel, ang Moab mahimong sama sa Sodoma, ug ang mga Amonihanon sama sa Gomora, usa ka yuta nga malukop sa mga kadyapa ug sa mga gahong sa asin, biniyaan hangtod sa kahangtoran. Ang mahibilin sa akong katawhan manakmit kanila ug ang salin sa akong nasod manag-iya kanila.

10Kini maoy maangkon nila ingon nga bayad sa ilang garbo, tungod kay sila nagtamay ug nagpagarbo batok sa katawhan sa Ginoo sa mga panon.

11Ang Ginoo mahimong makalilisang alang kanila; iyang pagutman ang tanang mga dios sa yuta, ug ngadto kaniya managyukbo, ang matag usa diha sa iyang dapit, ang tanang kayutaan sa mga nasod.

12Kamo usab, O mga Etiopianhon, pamatyon pinaagi sa akong espada.

13Ug iyang tuy-oron ang iyang kamot batok sa amihanan, ug laglagon ang Asiria; ug himoon niya nga biniyaan ang Ninibe, uga nga dapit sama sa kamingawan.

14Ang mga panon sa kahayopan manglubog sa taliwala niya, ang tanang mga mananap sa mga nasod, lakip ang agila ug ang eriso; magpuyo sa iyang mga ulohang siyudad, ang ngiwngiw mag-awit diha sa mga tamboanan ang uwak magtingog diha sa mga tugkaranan, kay ilang panguhaon ang mga hinimo ug kahoy nga cedro.

15Mao kini ang malipayong siyudad nga nagpuyo nga layo sa kakuyaw, nga nag-ingon sa iyang kaugalingon, “Ako mao ug walay nay lain.” Nahimo siya nga biniyaan, usa ka dapit nga lungib sa mga mananap! Ang tanan nga molabay kaniya magbiaybiay ug magwarawara sa iyang kumo.

← Chapter 1 Chapter 3 →