Joel 2

cebuano-2011

1Patingoga ninyo ang trumpeta didto sa Zion; ipalanog ang pasidaan diha sa akong bukid nga balaan! Pakuroga ang tanang nagpuyo sa yuta kay ang adlaw sa Ginoo nagsingabot, nagkaduol na,

2adlaw sa kangitngit ug sa kadulom, adlaw sa mga panganod ug sa hilabihan nga kangitngit! Sama sa kaitom may milukop sa kabukiran nga usa ka dako ug gamhanan nga katawhan; wala pay sama kanila sukad sa unang panahon ug walay mahisama kanila sa mga katuigan sa tanang kaliwatan.

3Ang kalayo maglamoy diha sa ilang atubangan, ug sa luyo nila magsiga ang kalayo. Ang yuta sama sa tanaman sa Eden sa ilang atubangan, apan iniglabay nila biniyaan nga kamingawan, ug walay makaikyas gikan kanila.

4Ang ilang dagway sama sa dagway sa mga kabayo, ug sama sa mga kabayo sa gubat sila managan.

5Sama sa kinagalkal sa mga karwahi, sila manglukso sa mga tumoy sa kabukiran, sama sa nagpitipiti nga siga sa kalayo nga naglamoy sa dagami, sama sa gamhanan nga kasundalohan nga andam sa pagpakiggubat.

6Sa ilang atubangan ang mga katawhan anaa sa kasakitan, ang tanang mga nawong mangaluspad.

7Sama sa mga mangugubat sila modasdas, sama sa mga sundalo sila mokatkat sa paril. Sila manglakaw, ang tagsatagsa sa iyang kaugalingong dalan, sila dili motipas sa ilang mga agianan.

8Dili usab sila magtinukmoray sa usa ug usa, ang matag usa maglakaw sa iyang agianan, sungsongon nila ang mga hinagiban, ug sila dili masanta.

9Manglukso sila sa siyudad, managan sila ibabaw sa mga kuta; manaka sila sa kabalayan, manulod sila agi sa mga bintana sama sa kawatan.

10Ang yuta molinog sa ilang atubangan, ang kalangitan mangurog. Ang adlaw ug ang bulan mongitngit, ug ang mga bituon mohunong sa ilang pagdan-ag.

11Ang Ginoo mipatugbaw sa iyang tingog sa atubangan sa iyang kasundalohan, kay ang iyang panon hilabihan ka dako, siya nga magtuman sa iyang pulong gamhanan. Kay ang adlaw sa Ginoo dako ug hilabihan ka makalilisang, kinsa ang makalahutay niini?

12“Apan bisan karon,” nag-ingon ang Ginoo, “balik kamo kanako uban ang bug-os ninyong kasingkasing, uban ang pagpuasa, uban ang paghilak ug uban ang pagsubo;

13gisia ang inyong mga kasingkasing ug dili ang inyong mga bisti.” Balik kamo sa Ginoo nga inyong Dios, kay siya puno sa grasya ug maluluy-on, hinay sa pagkasuko ug madagayaon sa gugmang walay paglubad, ug nagbasol sa daotan.

14Kinsa ang nahibalo kon siya dili ba motalikod ug magbasol, ug magbilin ug panalangin sa iyang likod, halad nga pagkaon ug halad nga ilimnon alang sa Ginoo nga inyong Dios?

15Patingoga ang trumpeta didto sa Zion; paggahin ug panahon alang sa pagpuasa; pagtawag ug usa ka balaang panagtigom;

16tigoma ang katawhan. Balaana ang katilingban; pundoka ang mga kadagkoan; tigoma ang kabataan ug ang mga masuso. Pagulaa ang pamanhonon sa iyang lawak ug ang pangasaw-onon gikan sa iyang lawak.

17Pahilaka ang mga pari, ug ang mga alagad sa Ginoo, taliwala sa agianan sa templo ug sa halaran ug ipaingon kanila, “Sayloi ang imong katawhan, O Ginoo, ug ayaw himoa nga talamayon ang imong panulondon, pagya diha sa mga nasod. Ngano nga moingon man sila sa taliwala sa mga katawhan, ‘Hain man ang ilang Dios?’ ”

18Unya ang Ginoo nangabubho alang sa iyang yuta ug naluoy sa iyang katawhan.

19Ang Ginoo mitubag ug miingon sa iyang katawhan, “Ania, nagpadala ako kaninyo ug trigo, bino, ug lana, ug mangatagbaw kamo, ug dili na kamo nako himoon nga talamayon taliwala sa mga kanasoran.

20“Akong ipalayo gikan kanimo ang anaa sa amihanan ug abogon kini ngadto sa uga ug mingaw nga yuta, ang atubangan niini ngadto sa dagat sa silangan, ug ang luyo niini ngadto sa dagat sa kasadpan; ang isog ug hugaw nga baho niini mangalisbo. Siya gayod nagbuhat ug dagkong mga butang!

21“Ayaw kahadlok, O yuta; paglipay ug pagmaya kay ang Ginoo nagbuhat ug dagkong mga butang!

22Ayaw kahadlok, kamong mga mananap sa kapatagan; kay ang sibsibanan sa kamingawan lunhaw; ang kahoy namunga, ang kahoyng igera ug ang paras naghatag sa ilang hingpit nga abot.

23“Paglipay, O mga anak sa Zion, ug pagmaya diha sa Ginoo nga inyong Dios; tungod kay siya naghatag kaninyo sa unang ulan alang sa paglaban kaninyo, siya nagbubo kaninyo ug daghang ulan, ang una ug ulahing ulan sama kaniadto.

24“Ang mga giokanan mapuno sa trigo, ang mga kawa mag-awas sa bino ug sa lana.

25Akong ibalik kaninyo ang mga tuig nga gikaon sa nagpanon nga mga dulon, sa lukton, sa tigpangdaot ug sa tigpamutol, ang akong dako nga kasundalohan nga akong gipadala sa inyong taliwala.

26“Kamo mangaon diha sa kadagaya ug mangatagbaw, ug magdayeg sa ngalan sa Ginoo nga inyong Dios, nga nagbuhat sa mga kahibulongan nganha kaninyo, ug ang akong katawhan dili na gayod maulawan.

27Kamo mahibalo nga ako anaa sa taliwala sa Israel, ug nga ako, ang Ginoo, mao ang inyong Dios ug wala nay lain. Ug ang akong katawhan dili na gayod maulawan.

28“Unya mahitabo sa ulahi nga ibubo nako ang akong espiritu sa tanang tawo, ang inyong mga anak nga lalaki ug ang inyong mga anak nga babaye magpropesiya, ang inyong mga tigulang magdamgo ug mga damgo, ug ang inyong mga batan-ong lalaki makakita ug mga panan-awon.

29Bisan nganha sa mga sulugoong lalaki ug sa mga sulugoong babaye niadtong mga adlawa, ibubo nako ang akong espiritu.

30“Ug ako magpakita ug mga timailhan diha sa kalangitan ug sa yuta, dugo ug kalayo ug mga nag-utbo nga aso.

31Ang adlaw mahimong kangitngit, ug ang bulan mahimong dugo, sa dili pa moabot ang dako ug makalilisang nga adlaw sa Ginoo.

32Ug mahitabo nga si bisan kinsa nga magtawag sa ngalan sa Ginoo maluwas, kay didto sa Bukid sa Zion ug sa Jerusalem atua didto ang nakaikyas sumala sa giingon sa Ginoo, ug taliwala sa mga salin mao kadtong tawgon sa Ginoo.

← Chapter 1 Chapter 3 →