Job 33

cebuano-2011

1“Apan karon, pamatia ang akong pakigpulong, O Job, ug patalinghogi ang tanan nakong mga pulong.

2Tan-awa, gibuka nako ang akong baba; ang dila sa akong baba nagsulti.

3Ang akong mga pulong nagsaysay sa katul-id sa akong kasingkasing; ug unsay nasayran sa akong mga ngabil, ilang isulti sa kinasingkasing.

4Ang Espiritu sa Dios nagbuhat kanako, ug ang gininhawa sa Labing Gamhanan naghatag kanako ug kinabuhi.

5Tubaga ako, kon ikaw makahimo; ihan-ay ang imong mga pulong sa akong atubangan, barogi kini.

6Tan-awa, ako nag-atubang sa Dios sama kanimo; ako usab giumol gikan sa lapok.

7Ang pagkahadlok kanako dili makapalisang kanimo; ang akong kamot dili bug-at alang kanimo.

8“Nagsulti gayod ikaw diha sa akong pangdungog, ug nadungog nako ang tingog sa imong mga pulong.

9Ikaw nag-ingon, ‘Ako hinlo, walay kalapasan; ako putli ug walay pagkadaotan diri kanako.

10Tan-awa, siya nakakaplag ug mga higayon batok kanako, iya akong giisip nga iyang kaaway;

11gibutang niya ang akong mga tiil sa mga balhogan, ug gibantayan ang akong mga agianan.’

12“Tan-awa, niini ikaw dili matarong. Ako motubag kanimo. Ang Dios gamhanan pa kay sa tawo.

13Ngano nga makiglalis man ikaw batok kaniya nga nag-ingon, ‘Wala siyay tubagon sa akong mga pulong’?

14Kay ang Dios nagsulti diha sa usa ka paagi, ug sa duha, bisan ug ang tawo wala makasabot niini.

15Diha sa usa ka damgo, diha sa usa ka panan-awon sa gabii, sa diha nga ang paghinanok anaa sa katawhan, samtang natulog sila diha sa ilang mga higdaanan,

16unya iyang buksan ang mga dalunggan sa katawhan, ug hadlokon sila pinaagi sa mga pasidaan,

17aron isalikway niya ang tawo gikan sa iyang tuyo, ug putlon niya ang garbo gikan sa tawo;

18gipugngan niya ang iyang kalag gikan sa Gahong, ug ang iyang kinabuhi gikan sa pagkalaglag pinaagi sa espada.

19“Ang tawo gikastigo usab pinaagi sa kasakit ibabaw sa iyang higdaanan, ug pinaagi sa walay hunong nga pagpakig-away diha sa iyang kabukogan,

20aron nga ang iyang kinabuhi lud-on sa pan ug ang iyang kalag sa lamian nga kalan-on.

21Ang iyang unod naut-ot pag-ayo nga dili na makita, ug ang iyang kabukogan nga kaniadto dili makita nanggataw.

22Ang iyang kalag nagkaduol na ngadto sa Gahong, ug ang iyang kinabuhi ngadto sa mga tiglaglag.

23Kon kaniya adunay usa ka anghel, usa ka tigpataliwala, usa diha sa matag usa ka libo, aron sa pagpadayag sa tawo kon unsa ang matarong alang kaniya;

24ug siya mapuangoron ngadto kaniya ug mag-ingon, ‘Luwasa siya gikan sa pagkahulog ngadto sa Gahong; ako nakakaplag ug usa ka lukat;

25himoa nga ang iyang unod mabag-o ngadto sa pagkabatan-on; pabalika siya ngadto sa mga adlaw sa iyang pagkabatan-on’;

26unya ang tawo mag-ampo sa Dios, ug siya modawat kaniya, moadto siya sa iyang atubangan uban ang kalipay. Iuli niya sa tawo ang iyang pagkamatarong,

27ug siya mag-awit sa atubangan sa mga tawo ug moingon, ‘Ako nakasala, ug gituis nako ang matarong, ug kini wala magpulos kanako.

28Iyang giluwas ang akong kalag gikan sa pagkahulog sa Gahong, ang akong kinabuhi makakita sa kahayag.’

29“Tan-awa, ang Dios nagbuhat niining tanang butang, sa makaduha, sa makatulo, ngadto sa usa ka tawo,

30aron sa pagpabalik sa iyang kalag gikan sa Gahong, aron siya makakita sa kahayag sa kinabuhi.

31Timan-i pag-ayo, O Job, pamati kanako; paghilom ug ako mosulti.

32Kon ikaw adunay isulti, tubaga ako: sulti, kay ako buot nga maghatag kanimo ug katarongan.

33Kon dili, pamati kanako; paghilom, ug tudloan ko ikaw ug kaalam.”

← Chapter 32 Chapter 34 →