Job 21

cebuano-2011

1Unya si Job mitubag:

2“Pamatia pag-ayo ang akong mga pulong, ug himoa kini nga inyong kahupayan.

3Tugoti ako ug ako mosulti, ug human sa akong pagsulti, padayon sa pagbugalbugal.

4Mahitungod kanako, batok ba sa tawo ang akong pagmulo? Ngano nga dili man ako mawad-ag pailob?

5Tan-awa ako, ug kahibulong, ug sa inyong baba ibutang ang inyong kamot.

6Kon ako maghunahuna niini, maluya ako, ug ang pagpangurog mohakop sa akong unod.

7Ngano nga nabuhi man ang mga daotan, nakaabot sa gulang nga panuigon ug nagtubo diha sa gahom?

8Ang ilang mga anak nahimutang diha sa ilang atubangan, ug ang ilang mga kaliwat atubangan sa ilang mga mata.

9Ang ilang mga balay luwas sa kahadlok, ug walay bunal sa Dios ibabaw kanila.

10Ang ilang mga torong baka nagpaliwat ug wala mapakyas; ang ilang baye nga mga baka nanganak ug dili makuhaan sa iyang nati.

11Ilang gipagula ang ilang mga gagmay sama sa usa ka panon, ug ang ilang mga anak nagsayaw.

12Sila nag-awit uban sa tambor ug lira ug naghudyaka diha sa tingog sa plawta.

13Nagpalabay sila sa ilang mga adlaw diha sa kauswagan, ug diha sa kalinaw mangadto sila sa Sheol.

14Sila nag-ingon sa Dios, ‘Pahawa gikan kanamo! Wala kami magtinguha sa kahibalo mahitungod sa imong mga dalan.

15Unsa ba ang Labing Gamhanan, nga nag-alagad man kami kaniya? Ug unsa may makuha namo kon kami mag-ampo kaniya?’

16Tan-awa, ang ilang kauswagan wala ba sa ilang kamot? Ang tambag sa mga daotan layo kanako.

17“Makapila ba ang lampara sa mga daotan gipalong? Nga ang ilang katalagman miabot kanila? Nga ang Dios nag-apod-apod ug mga kasakit tungod sa iyang kasuko?

18Nga sila sama sa dagami sa atubangan sa hangin ug sama sa tahop nga napalid sa bagyo?

19Kamo nag-ingon, ‘Ang Dios nagtagana sa ilang pagkadaotan alang sa ilang mga anak.’ Pasagdi siya nga maghatag kanila sa iyang balos, aron sila mahibalo niini.

20Ipatan-aw sa ilang kaugalingong mga mata ang ilang pagkalaglag, ug paimna sila sa kaligutgot sa Labing Gamhanan.

21Kay unsa may kawilihan nila sa ilang balay nga gitalikdan nila, kon ang gidaghanon sa ilang mga bulan putlon?

22May makatudlo ba sa Dios ug kahibalo, nga nakita man siya nga naghukom niadtong atua sa kahitas-an?

23Adunay mamatay diha sa hingpit nga kauswagan, nga anaa sa dakong kalinaw ug kahusay,

24puno sa tambok ang iyang lawas, ug ang uyok sa iyang kabukogan nag-umog.

25Ang lain mamatay diha sa kapait sa kalag, wala gayod makatilaw ug maayo.

26Managsama silang manghigda diha sa abog, ug ang mga ulod milukop kanila.

27“Tan-awa, ako nasayod sa inyong mga hunahuna, ug sa inyong mga laraw aron sa pagdaot kanako.

28Kay kamo nag-ingon, ‘Hain ba ang balay sa pangulo? Hain ba ang tolda nga gipuy-an sa daotan?’

29Wala ba ninyo pangutan-a kadtong mga nagpanaw sa kadalanan, ug dili ba ninyo dawaton ang ilang pagpamatuod,

30nga ang tawong daotan gisayloan sa adlaw sa katalagman, nga siya giluwas diha sa adlaw sa kaligutgot?

31Kinsa ang mopahayag sa iyang dalan ngadto sa iyang nawong, ug kinsa ang mobalos kaniya tungod sa iyang nabuhat?

32Kon siya ihatod ngadto sa lubnganan, bantayan ang iyang lubong.

33Ang mga tibugol nga yuta sa kawalogan tam-is alang kaniya; ang tanang tawo mosunod kaniya, dili maihap kadtong mga nag-una kaniya.

34Unya unsaon man ninyo paghupay kanako pinaagi sa walay hinungdan? Walay nahibilin sa inyong mga tubag gawas sa kabakakan.”

← Chapter 20 Chapter 22 →