Job 20

cebuano-2011

1Unya si Zofar nga Naamatihanon mitubag:

2“Busa ang akong hunahuna nag-aghat kanako pagtubag, tungod sa akong pagdali sa sulod nako.

3Nadungog nako ang pagbadlong nga nakahatag kanako ug kaulaw, ug gikan sa akong pagsabot mitubag kanako ang usa ka espiritu.

4Wala ba ikaw mahibalo niini gikan sa kakaraanan, sukad gibutang ang tawo ibabaw sa yuta,

5nga ang paghimaya sa tawong daotan mubo ra, ug ang kalipay sa walay Dios usa lamang ka gutlo?

6Bisan ug ang iyang gitas-on mosangko sa kalangitan ug ang iyang ulo maabot sa kapanganoran,

7siya mawala sa dayon sama sa iyang kaugalingong kinalibang; kadtong mga nakakita kaniya moingon, ‘Hain man siya?’

8Molupad siya sama sa usa ka damgo ug dili na makit-an; gukoron siya sama sa usa ka panan-awon sa kagabhion.

9Ang mata nga nakakita kaniya dili na makakita kaniya; ang iyang pinuy-anan dili na gayod makakita kaniya.

10Ang iyang mga anak mangita sa kahimuot sa mga kabos, ug ang iyang mga kamot maghatag pagbalik sa iyang bahandi.

11Ang iyang kabukogan napuno sa kabatan-on, apan kini mohigda uban kaniya diha sa abog.

12“Bisan ug ang kadaotan tam-is diha sa iyang baba, bisan ug iya kining tagoan sa ilalom sa iyang dila,

13bisan ug iya kining pugngan ug dili ipagula, ug tipigan kini sa sulod sa iyang baba,

14apan ang iyang kinaon mabalhin sa sulod sa iyang ginhawaan; mao kini ang hilo sa bitin diha sa sulod niya.

15Gilamoy niya ang mga bahandi, apan gisuka kini niya pag-usab; ang Dios nagpagula niini gikan sa iyang tiyan.

16Siya magsupsop sa hilo sa mga bitin; ang dila sa bitin nga malala maoy mopatay kaniya.

17Siya dili makatan-aw sa mga sapa, ang kasapaan diin nag-agay ang dugos ug keso.

18Iyang ihatag pagbalik ang bunga sa iyang paghago ug dili kini tunlon; gikan sa kita sa iyang patigayon, dili siya magmalipayon.

19Kay iyang gilupigan ug gipasagdan ang kabos, iyang giilog ang usa ka balay nga wala niya tukora.

20“Tungod kay wala moila ug pahulay ang iyang kadalo, dili siya makatipig sa butang nga iyang gikahimut-an.

21Wala gayoy nahibilin human siya mokaon busa dili gayod molungtad ang iyang pagkamauswagon.

22Sa kahingpitan sa iyang pagkaadunahan siya maglisod; ang tanang kusog sa kaalaot modangat kaniya.

23Aron sa pagpuno sa iyang tiyan, ang Dios magpadala kaniya sa kabangis sa iyang kapungot ug magpaulan niini ibabaw kaniya ingon nga iyang pagkaon.

24Molikay siya gikan sa puthaw nga hinagiban; ang udyong nga bronsi molagbas kaniya.

25Kini molapos ug mogula sa iyang lawas; ang tumoy nga magpangidlap mogula gikan sa iyang apdo; ang mga kalisang moabot kaniya.

26Ang hilabihan nga kangitngit gitagana alang sa iyang bahandi; ang kalayo nga wala tayhopa maglamoy kaniya; unsay nahibilin sa iyang tolda maut-ot.

27Ang kalangitan magpadayag sa iyang kasal-anan, ug ang yuta moalsa batok kaniya.

28Ang katigayonan sa iyang balay panguhaon, guyoron panahon sa adlaw sa kasuko sa Dios.

29Mao kini ang pahat sa tawong daotan gikan sa Dios, ang kabilin nga gitakda sa Dios alang kaniya.”

← Chapter 19 Chapter 21 →