Jeremiah 13

cebuano-2011

1Mao kini ang giingon sa Ginoo kanako, “Lakaw ug pagpalit ug bakos nga lino, ug ibakos sa imong hawak ug ayaw kini humda sa tubig.”

2Busa nagpalit ako ug bakos sumala sa pulong sa Ginoo, ug akong gibakos sa akong hawak.

3Ug ang pulong sa Ginoo midangat kanako sa ikaduhang higayon,

4“Kuhaa ang bakos nga imong pinalit nga anaa sa imong hawak ug pangandam, lakaw ngadto sa Eufrates ug tagoi kini didto sa usa ka liki sa pangpang.”

5Busa miadto ako ug gitagoan nako kini didto sa Eufrates, sumala sa gisugo kanako sa Ginoo.

6Ug human sa daghang mga adlaw ang Dios miingon kanako, “Pangandam, lakaw ngadto sa Eufrates ug gikan didto kuhaa ang bakos nga akong gipatagoan kanimo.”

7Unya miadto ako sa Eufrates, ug nagkalot didto, ug akong gikuha ang bakos gikan sa dapit nga akong gitagoan, ug ang bakos nadaot ug dili na magpulos alang sa bisan unsa.

8Unya ang pulong sa Ginoo midangat kanako,

9“Mao kini ang giingon sa Ginoo: Sa ingon niining paagiha, akong laglagon ang garbo sa Juda ug ang dakong garbo sa Jerusalem.

10Kining daotang katawhan, nga nagdumili sa pagpamati sa akong mga pulong, nga mapugsanon nga nagsunod sa ilang kasingkasing ug nagsunod sa laing mga dios aron sa pag-alagad kanila ug sa pagsimba kanila, mahisama niining bakos, nga dili na magpulos alang sa bisan unsa.

11Kay ingon nga ang bakos matapot sa hawak sa usa ka tawo, gihimo usab nako nga ang tibuok nga balay sa Israel ug ang tibuok nga balay sa Juda matapot kanako, nag-ingon ang Ginoo, aron sila mahimo alang kanako nga usa ka katawhan, usa ka ngalan, usa ka pagdayeg ug usa ka himaya apan wala sila mamati.

12“Busa isulti kanila kining pulonga: ‘Mao kini ang giingon sa Ginoo, ang Dios sa Israel, “Ang tanang tadyaw kinahanglang pun-on sa bino.” ’ Ug sila moingon kanimo, ‘Wala ba kami masayod nga ang tanang tadyaw kinahanglang pun-on sa bino?’

13Unya sultihi sila, ‘Mao kini ang giingon sa Ginoo: Tan-awa, akong pun-on sa kahubog ang tanang nagpuyo niining yutaa: ang mga hari nga naglingkod sa trono ni David, ang mga pari, ang mga propeta, ug ang tanang nagpuyo sa Jerusalem.

14Ug akong singkion ang usa batok sa usa kanila, ang mga amahan ug mga anak, nag-ingon ang Ginoo. Dili ako maluoy o magsaylo o malukmay aron dili nako sila laglagon.’ ”

15Pamati kamo, ug pagpatalinghog; ayaw pagpagarbo kay ang Ginoo misulti.

16Himayaa ang Ginoo nga imong Dios sa dili pa siya magpadala ug kangitngit, sa dili pa mapandol ang inyong mga tiil sa ngiob nga kabukiran, ug samtang mangita kamo sa kahayag, iya kining gihimo nga kangitngit, ug gihimo kini nga hilabihang kangitngit.

17Apan kon kamo dili mamati, ang akong kalag mohilak sa tago tungod sa inyong garbo; ug ang akong mga mata mohilak pag-ayo ug magpaagas sa mga luha, kay ang panon sa Ginoo nabihag.

18Sultihi ang hari ug ang rayna nga inahan, “Lingkod sa ubos nga lingkoranan, kay ang inyong mga matahom nga korona nahulog gikan sa inyong ulo.”

19Ang mga lungsod sa Negeb natakpan, ug walay usa nga makaabli kanila; ang tibuok Juda gidala ngadto sa pagkabihag, nahurot pagkabihag.

20“Iyahat ang inyong mga mata ug tan-awa ang nangabot gikan sa amihanan. Hain na man ang panon nga gihatag kanimo, ang imong matahom nga panon?

21Unsay imong isulti kon ilang ibutang nga pangulo ibabaw kanimo kadtong imo gayong gitudloan nga mahimong imong mga kaabin? Dili ba ang kasakit mohakop kanimo sama sa usa ka babaye nga magbati?

22Kon ikaw moingon diha sa imong kasingkasing, ‘Nganong miabot man kanako kining mga butanga?’ kini tungod sa pagkadako sa imong pagkadaotan, nga ang mga sidsid sa imong saya gibukas, ug ikaw gipanamastamasan.

23Makausab ba ang Etiopianhon sa iyang panit o ang leopardo sa iyang mga kabang? Kon mao, kamo nga naanad sa pagbuhat ug daotan makabuhat usab ug maayo.

24Katagon ko kamo sama sa uhot nga gipalid sa hangin nga gikan sa kamingawan.

25Mao kini ang gitakda kanimo, ang bahin nga akong gitakos kanimo, nag-ingon ang Ginoo, tungod kay nalimot ikaw kanako ug misalig sa kabakakan.

26Ako gayod ang magbukas sa imong saya lapaw sa imong nawong, ug ang imong kaulawan makita.

27Nakita nako ang imong mga dulumtanan, ang imong mga pagpanapaw ug ang imong mga pagbahihi, ang kalaw-ay sa imong pagpakighilawas, diha sa mga bungtod sa kaumahan. Alaot ikaw, O Jerusalem! Unsa ba ka dugay hangtod nga ikaw mahimo nga hinlo?”

← Chapter 12 Chapter 14 →