Jeremiah 12

cebuano-2011

1Matarong ikaw, O Ginoo, sa dihang nagmulo ako nganha kanimo; apan mangamuyo ako kanimo mahitungod sa akong kahimtang. Ngano nga mouswag man ang dalan sa daotan? Ngano nga molambo man ang tanan nga mabudhion?

2Gitanom nimo sila ug sila nanggamot; sila mitubo ug namunga; ikaw duol sa ilang baba, ug layo sa ilang kasingkasing.

3Apan ikaw, O Ginoo, nakaila kanako; ikaw nakakita kanako, ug nagsulay sa akong kasingkasing nganha kanimo. Guyora sila sama sa mga karnero nga ihawonon, ug igahin sila alang sa adlaw sa pag-ihaw

4Hangtod kanus-a ba ang yuta magsubo, ug mangalaya ang mga sagbot sa tanang yuta? Kay tungod sa pagkadaotan sa mga nagpuyo didto, ang mga mananap ug ang mga langgam nangahanaw tungod kay ang mga tawo miingon, “Siya dili makakita sa atong binuhatan.”

5“Kon ikaw nakiglumba sa mga tawo nga manglakaw ug sila nakapakapoy kanimo, unsaon man nimo pagpakiglumba sa mga kabayo? Ug kon diha sa yuta nga walay kakuyaw ikaw mapukan, unsa may imong mahimo diha sa kalasangan sa Jordan?

6Kay bisan ang imong mga igsoon, ug ang balay sa imong amahan nagmabudhion kanimo; sila nagsinggit ug kusog batok kanimo; ayaw pagtuo kanila, bisan kon sila mosulti kanimo ug mga maayong pulong.”

7“Gibiyaan nako ang akong balay, gisalikway nako ang akong panulundon; gihatag nako ang minahal sa akong kalag ngadto sa mga kamot sa iyang mga kaaway.

8Ang akong panulundon nahimo alang kanako nga sama sa usa ka liyon sa lasang, siya mingulob batok kanako, busa gidumtan nako siya.

9Ang akong panulundon nahimo ba nga sama sa bakiki nga langgam nga mananagit ngari kanako? Naglibot ba batok kaniya ang mga langgam nga mananagit? Lakaw, tigoma ang tanang ihalas nga mananap; dad-a sila aron makakaon.

10Daghan ang mga tigbantay sa karnero nga naglaglag sa akong kaparasan, ilang gitumban ang akong bahin, ang akong matahom nga bahin gihimo nila nga usa ka kamingawan.

11Kini gihimo nila nga awaaw; mingaw ug kini nagsubo ngari kanako. Ang tibuok nga yuta nahimong kamingawan, apan walay tawo nga nagtagad niini diha sa iyang kasingkasing.

12Diha sa tibuok hawan nga kabungtoran sa kamingawan, ang mga tiglaglag nangabot; kay ang espada sa Ginoo milamoy gikan sa usa ka tumoy sa yuta ngadto sa pikas sa yuta; walay usa nga adunay kalinaw.

13Sila nagpugas ug trigo apan nag-ani ug mga tunok, naghago sila sa ilang kaugalingon apan walay nakuha. Sila maulawan sa ilang mga abot, tungod sa bangis nga kasuko sa Ginoo.”

14Mao kini ang giingon sa Ginoo mahitungod sa tanan nakong mga daotang silingan, nga nanghilabot sa panulundon nga akong gipapanunod sa akong katawhan nga Israel: “Tan-awa, ibton nako sila gikan sa yuta ug akong ibton ang balay sa Juda gikan sa taliwala nila.

15Human nako sila maibot, kaluy-an na usab nako sila ug dad-on na usab nako ang matag usa kanila ngadto sa iyang panulundon ug ang matag usa ngadto sa iyang yuta.

16Kon sila magkugi sa pagtuon sa mga pamaagi sa akong katawhan, sa pagpanumpa pinaagi sa akong ngalan, ‘Ingon nga ang Ginoo buhi,’ bisan ug ilang gitudloan ang akong katawhan sa pagpanumpa kang Baal, sila akong tukoron sa taliwala sa akong katawhan.

17Apan kon adunay nasod nga dili mamati, ibton gayod nako kini ug laglagon, nag-ingon ang Ginoo.”

← Chapter 11 Chapter 13 →