Isaiah 65

cebuano-2011

1Ako andam nga pangitaon niadtong wala mangutana mahitungod kanako; ako andam nga makaplagan niadtong wala mangita kanako. Ako miingon ngadto sa usa ka nasod nga wala magtawag sa akong ngalan, “Ania ako, ania ako.”

2Gibuklad nako ang akong mga kamot sa tibuok nga adlaw ngadto sa usa ka katawhan nga masupilon, nga naglakaw sa usa ka dalan nga dili maayo, sunod sa ilang kaugalingong mga hunahuna;

3usa ka katawhan nga sa kanunay naghagit kanako sa akong nawong, naghalad didto sa mga tanaman, ug nagsunog sa insenso ibabaw sa mga tisa;

4nga naglingkod ibabaw sa mga lubnganan, ug nagpalabay sa kagabhion diha sa tagong mga dapit; nga nagkaon sa unod sa baboy, ug ang sabaw sa mga butang nga dulumtanan anaa sa ilang mga sudlanan;

5nga nag-ingon, “Paglain sa imong kaugalingon, ayaw pagduol kanako, kay ako gilain gikan kanimo.” Kini aso sa akong ilong, kalayo nga nagdilaab sa tibuok nga adlaw.

6Tan-awa, kini nasulat sa akong atubangan: “Ako dili mohilom, apan mobalos ako, Oo, ako mobalos diha sa ilang sabakan,

7sa ilang kasal-anan uban sa mga kasal-anan sa ilang katigulangan, nag-ingon ang Ginoo; tungod kay sila nga nagsunog ug insenso ibabaw sa kabukiran, ug nagpasipala kanako ibabaw sa kabungtoran, sukdon nako diha sa ilang sabakan ang bayad alang sa mga nabuhat sa una.”

8Mao kini ang giingon sa Ginoo: “Ingon nga ang bag-ong bino makaplagan diha sa pungpong, ug sila miingon, ‘Ayaw kini laglaga, kay adunay panalangin diha niini,’ ako usab magbuhat niini tungod ug alang sa akong mga sulugoon, ug dili nako laglagon silang tanan.

9Ako magpatungha ug kaliwatan gikan kang Jacob, ug gikan kang Juda mga manununod sa akong kabukiran; ug ang akong mga pinili makapanunod niini, ug ang akong mga sulugoon magpuyo didto.

10Ang Sharon mahimong sibsibanan sa panon sa mga karnero, ug ang walog sa Akor, usa ka dapit nga pahulayan sa panon, alang sa akong katawhan nga nangita kanako.

11Apan kamo nga nagsalikway sa Ginoo, nga nangalimot sa akong balaang bukid, nga nag-andam ug usa ka lamisa alang sa Kapalaran; ug nagtagay ug bino nga sinimbogan alang sa Kaugmaon;

12itugyan nako kamo ngadto sa espada, ug kamong tanan moduko alang sa pag-ihaw; tungod kay sa diha nga ako mitawag, kamo wala motubag, sa diha nga ako misulti, kamo wala mamati, hinuon gihimo ninyo ang daotan diha sa akong mga mata, ug gipili kadtong wala nako kahimut-i.”

13Busa mao kini ang giingon sa Ginoong Dios: “Tan-awa, ang akong mga sulugoon mangaon apan kamo gutomon; ang akong mga sulugoon manginom apan kamo uhawon; ang akong mga sulugoon maglipay, apan kamo pakaulawan;

14tan-awa, ang akong mga sulugoon mag-awit tungod sa kalipay sa kasingkasing, apan kamo maghilak tungod sa kasakit sa kasingkasing, ug magbakho tungod sa kaguol sa espiritu.

15Ibilin ninyo ang inyong ngalan ngadto sa akong mga pinili alang sa usa ka tunglo ug ang Ginoong Dios mopatay kaninyo, apan tawgon niya ang iyang mga sulugoon sa lain nga ngalan.

16Sa ingon niana, siya nga nagpanalangin sa iyang kaugalingon diha sa yuta magpanalangin sa iyang kaugalingon diha sa Dios sa kamatuoran, ug siya nga maghimo ug panaad diha sa yuta manumpa pinaagi sa Dios sa kamatuoran, tungod kay ang unang mga kalisdanan nalimtan na, ug gitago gikan sa akong mga mata.

17“Kay tan-awa, ako naghimo ug bag-ong kalangitan ug usa ka bag-ong yuta; ug ang unang mga butang dili na hinumdoman, o moabot pa sa hunahuna.

18Apan paglipay kamo ug pagmaya hangtod sa kahangotran diha sa akong gibuhat; kay tan-awa, akong gibuhat ang Jerusalem nga usa ka pagmaya, ug ang iyang katawhan nga usa ka kalipay.

19Ako magmaya diha sa Jerusalem, ug maglipay diha sa akong katawhan; ug diha niini wala nay madunggan nga tingog sa paghilak ug hilak sa kaguol.

20Wala na unyay bata diha niini nga mabuhi sa pila lamang ka adlaw, o usa ka tigulang nga dili mabuhong sa iyang mga adlaw, kay ang bata mamatay nga usa ka gatos ang panuigon, ug ang makasasala nga usa ka gatos ka tuig tunglohon.

21Sila magtukod ug mga balay ug magpuyo niini, ug sila magtanom ug mga kaparasan, ug magkaon sa bunga niini.

22Sila dili magtukod, ug lain ang magpuyo; sila dili magtanom, ug lain ang magkaon; kay sama sa mga adlaw sa usa ka kahoy mao usab ang mga adlaw sa akong katawhan, ug ang akong mga pinili magpahimulos pag-ayo sa buhat sa ilang mga kamot.

23Sila dili maghago nga walay kapuslanan, o manganak alang sa katalagman; kay sila mao ang kaliwat sa gipanalanginan sa Ginoo, ug ang ilang mga anak uban kanila.

24Sa dili pa sila magsangpit, ako motubag na, samtang nagsulti pa sila, ako mamati.

25Ang lobo ug ang nating karnero magsalo sa pagsibsib, ug ang liyon mokaon sa dagami sama sa torong baka ug ang abog mahimong kan-onon sa bitin. Sila dili magdaot o maglaglag diha sa tibuok nakong bukid nga balaan, nag-ingon ang Ginoo.”

← Chapter 64 Chapter 66 →