Isaiah 26

cebuano-2011

1Nianang adlawa kini nga alawiton awiton didto sa yuta sa Juda: “Kami adunay usa ka lig-on nga siyudad; siya nagpahimutang ug kaluwasan sama sa mga kuta ug mga salipdanan.

2Buksi ang mga ganghaan aron ang matarong nga nasod nga adunay pagtuo makasulod.

3Ikaw nagbantay kaniya diha sa hingpit nga pakigdait, nga ang hunahuna nagpabilin diha kanimo, tungod kay siya nagsalig kanimo.

4Saligi ang Ginoo hangtod sa kahangtoran, kay ang Ginoong Dios mao ang bato nga walay kataposan.

5Kay iyang gipaubos ang mga nagpuyo sa itaas, ang siyudad nga habog. Iya kining gipukan, iya kining gipukan ngadto sa yuta, gilumpag kini ngadto sa abog.

6Ang tiil nagtamak niini, ang mga tiil sa kabos, ang mga lakang sa nanginahanglan.”

7Ang dalan sa matarong patag; ikaw nga matarong, naghapsay sa agianan sa matarong.

8Diha sa dalan sa imong mga paghukom, O Ginoo, kami naghulat kanimo; ang imong ngalan nga halandomon mao ang tinguha sa among kalag.

9Ang akong kalag nangandoy kanimo diha sa kagabhion, ang akong espiritu sa sulod nako matinud-anon nga nangita kanimo. Kay sa diha nga ang imong mga paghukom anaa na sa yuta, ang mga nagpuyo sa kalibotan makakat-on sa pagkamatarong.

10Kon ang kaluoy ipakita ngadto sa daotan, dili siya makakat-on sa pagkamatarong, diha sa yuta sa kaligdong magbuhat siya ug daotan, ug dili motan-aw sa kahalangdon sa Ginoo.

11O Ginoo, ang imong kamot gibayaw, apan wala sila makakita niini. Pakit-a sila sa imong mainitong tinguha alang sa imong katawhan, ug maulawan sila. Ipaut-ot sila sa kalayo alang sa imong mga kaaway.

12O Ginoo, ikaw nagtudlo ug pakigdait alang kanamo, ikaw usab ang nagbuhat alang kanamo sa tanan namong mga buluhaton.

13O Ginoo nga among Dios, laing mga ginoo gawas kanimo ang naghari ibabaw kanamo, apan ang imong ngalan lamang ang among ilhon.

14Sila mga patay, dili na sila mabuhi; sila mga landong, sila dili na mamangon; tungod kay imo silang giduaw uban ang paglaglag, ug gipapas nimo ang tanang handomanan nila.

15Apan imong gipadako ang nasod, O Ginoo, imong gipadako ang nasod, ikaw gihimaya; imong gipalapdan ang tanang mga utlanan sa yuta.

16O Ginoo, diha sa kaguol midangop sila kanimo, nagbubo sila ug pag-ampo sa diha nga ang imong kastigo anaa ibabaw kanila.

17Sama sa usa ka babaye nga mabdos nga nag-agulo ug naghilak sa kasakit sa diha nga hapit na ang iyang panahon, mao usab kami tungod kanimo, O Ginoo;

18kami sama sa nagmabdos, kami nag-agulo, kami sama sa nanganak ug hangin. Wala kami makadala ug kaluwasan sa yuta, ug ang mga nagpuyo sa kalibotan wala mapukan.

19Ang imong mga patay mangabuhi; ang ilang mga lawas mabanhaw. O mga nagpuyo sa abog, pagmata kamo ug pag-awit tungod sa kalipay! Kay ang imong yamog maingon sa yamog sa kahayag, ug ang yuta magpahimugso pag-usab sa dugay nang nangamatay.

20Dali ngari, akong katawhan, sulod sa inyong mga lawak, ug tak-opi ang inyong mga pultahan sa inyong luyo; tagoi ang inyong kaugalingon sa makadiyot hangtod nga ang kaligutgot molabay.

21Kay ang Ginoo moanhi gikan sa iyang dapit aron sa pagsilot sa mga nagpuyo sa yuta tungod sa ilang kasal-anan, ang yuta mopakita sa dugo nga gipaagas diha kaniya, ug dili na motabon sa iyang mga patay.

← Chapter 25 Chapter 27 →