Hosea 10

cebuano-2011

1Ang Israel usa ka malamboon nga paras, nga naghatag sa iyang bunga. Sa nag-anam ug kadaghan ang iyang bunga nagkadaghan usab ang halaran nga iyang gihimo; sa nag-uswag ang yuta, gipauswag usab niya ang iyang mga haliging larawan.

2Ang ilang kasingkasing maluibon; karon kinahanglang magpas-an sila sa ilang sala. Ang Ginoo magtumpag sa ilang mga halaran, ug magguba sa ilang mga haliging larawan.

3Kay karon sila moingon, “Kami walay hari, kay kami wala mahadlok sa Ginoo, ug ang usa ka hari, unsay iyang mahimo alang kanamo?”

4Sila naglitok ug kawang nga mga pulong; uban sa walay pulos nga panumpa, sila naghimo ug kasabotan; busa ang paghukom moturok sama sa makahilo nga sagbot diha sa mga tudling sa darohan.

5Ang mga nagpuyo sa Samaria nangalisang tungod sa nating baka sa Bet-aven. Ang katawhan niini magbakho niini, ug ang mga pari didto nga nagsimba ug mga diosdios magminatay tungod niini, tungod sa himaya nga mibiya gikan niini.

6Ang mao gayod nga butang dad-on ngadto sa Asiria, ingon nga usa ka gasa alang sa gamhanang hari. Ang Ephraim maulawan ug ang Israel maulaw sa iyang diosdios.

7Ang hari sa Samaria malaglag, sama sa mga bula sa ibabaw sa katubigan.

8Ang mga habog nga mga dapit sa Aven, ang sala sa Israel, laglagon. Ang tunok ug ang sagbot manubo sa ilang mga halaran ug sila mag-ingon sa kabukiran, Taboni kami, ug sa kabungtoran, Tumpagi kami.

9Sukad sa mga adlaw sa Gibea, ikaw nakasala, O Israel; didto sila nagpadayon. Dili ba ang gubat makaagpas kanila didto sa Gibea?

10Moanhi ako batok sa mga tawo nga masupilon aron sa pagkastigo kanila ug ang kanasoran tigomon batok kanila, sa diha nga sila mapanton na sa ilang duha ka kalapasan.

11Si Efraim usa ka dumagang baka nga bansay na nga mahigugmang mogiok ug gisayloan nako ang iyang maanindot nga liog apan sangonan nako sa yugo si Efraim; si Juda magdaro, si Jacob magdugmok sa yuta.

12Pagpugas kamo ug pagkamatarong alang sa inyong kaugalingon; aniha ang bunga sa gugmang walay paglubad; dugmoka ang inyong wala matamni nga yuta; kay panahon kini sa pagpangita sa Ginoo, aron siya moanhi ug magpaulan sa kaluwasan nganha kaninyo.

13Kamo nagdaro sa kasal-anan, kamo nag-ani sa kadaotan, gikaon ninyo ang bunga sa kabakakan. Kay nagsalig kamo diha sa inyong mga karwahi ug sa kadaghan sa inyong mga manggugubat,

14busa ang kagubot sa gubat moalsa batok sa imong katawhan, ug ang tanan nimong mga kuta lumpagon, sama sa paglumpag ni Salman sa Bet-arbel sa adlaw sa gubat; ang mga inahan gipangdugmok uban sa ilang mga anak.

15Busa mao kini ang buhaton kaninyo, O Betel, tungod sa inyong hilabihang pagkadaotan; sa kaadlawon ang hari sa Israel puohon gayod.

← Chapter 9 Chapter 11 →