Ezekiel 21

cebuano-2011

1Ang pulong sa Ginoo midangat kanako,

2“Anak sa tawo, atubang paingon sa Jerusalem, ug pagsangyaw batok sa mga balaang dapit ug pagpropesiya batok sa yuta sa Israel.

3Ug ingna ang yuta sa Israel, Mao kini ang giingon sa Ginoo: Tan-awa, ako batok kanimo ug laniton nako ang akong espada gikan sa sakoban niini ug puohon nako gikan kanimo ang matarong ug ang daotan.

4Kay puohon man nako gikan kanimo ang matarong ug ang daotan, tungod niini ang akong espada mogula gikan sa iyang sakoban batok sa tanan sukad sa habagatan ngadto sa amihanan.

5Ug ang tanang katawhan makaila nga ako, ang Ginoo, milanit sa akong espada gikan sa sakoban niini; dili na gayod kini isakob pag-usab.

6Busa panghupaw, anak sa tawo, panghupaw uban sa kasingkasing nga anaa sa kasakit ug pait nga kasubo atubangan sa ilang mga mata.

7Ug sa diha nga sila moingon kanimo, ‘Nganong nanghupaw man ikaw?’ ikaw moingon, ‘Tungod sa mga balita. Sa diha nga moabot kini, ang tanang kasingkasing matunaw ug ang tanang mga kamot mawad-an ug kusog, ang tanang espiritu maluya, ug ang tanang mga tuhod mangahuyang sama sa tubig. Tan-awa, kini miabot na ug kini matuman gayod,’ ” nag-ingon ang Ginoong Dios.

8Ug ang pulong sa Ginoo midangat kanako,

9“Anak sa tawo, pagpropesiya ug sulti, Mao kini ang giingon sa Ginoo, Ingna: Usa ka espada, usa ka espada gibaid ug gipasinaw usab,

10gibaid aron sa pagpatay, gipasinaw aron mokidlap sama sa kilat! O maghudyaka ba diay kita? Imong gitamay ang akong bunal, akong anak, ug ang akong tambag.

11Busa gihatag ang espada aron pasinawon, aron kini magamit. Kini gibaid, ug gipasinaw aron ihatag ngadto sa kamot sa magpatay.

12Hilak ug pagminatay, anak sa tawo, kay kini batok sa akong katawhan. Kini batok sa tanang mga pangulo sa Israel. Sila gitugyan ngadto sa espada uban sa akong katawhan. Busa hapaka ang imong paa sa kasubo.

13Kay kini dili usa ka pagsulay, unsa man ang mabuhat niini kon imong tamayon ang bunal, nag-ingon ang Ginoong Dios.

14“Busa pagpropesiya, anak sa tawo, ipakpak ang imong mga kamot itigbas ang espada sa makaduha, Oo sa makatulo, ang espada alang niadtong mga patyonon. Kini mao ang espada alang sa dako nga pagpamatay nga naglibot kanila;

15aron ang ilang mga kasingkasing matunaw ug daghan gayod ang mapukan Diha sa ilang mga ganghaan akong gipahiluna ang nagpangidlap nga espada. Kini gihimo sama sa kilat, gipasinaw kini alang sa pagpatay.

16Panghabas ngadto sa tuo ug sa wala, diin atua mag-atubang ang sulab.

17Ipakpak usab nako ang akong mga kamot ug akong tagbawon ang akong kaligutgot. Ako, ang Ginoo, nagsulti.”

18Ang pulong sa Ginoo midangat kanako,

19“Anak sa tawo, pagtimaan ug duha ka agianan alang sa espada sa hari sa Babilonia nga moabot, kining duha mogula gikan sa samang yuta. Paghimo ug usa ka timaan nga poste ug himoon kini sa ulohan sa agianan paingon sa siyudad.

20Pagtimaan ug usa ka agianan alang sa espada nga moabot ngadto sa Raba sa mga Amonihanon ug ngadto sa Juda ug sa Jerusalem nga gipalig-onan.

21Kay ang hari sa Babilonia nagtindog sa kinasang-an sa dalan, sa ulohan sa duha ka dalan, aron sa pagtagna-tagna. Iyang giuyog ang mga udyong, nagpakitambag siya sa mga larawan, mitan-aw siya sa atay.

22Sa iyang tuo nga kamot mao ang tagna alang sa Jerusalem, sa pagpahiluna sa mga troso nga igdudumbol, sa pagpabuka sa mga baba alang sa pagpatay, sa pagsinggit alang sa gubat, sa pagpahiluna ug mga troso nga igdudumbol sa mga kuta batok sa mga ganghaan, sa paghimo ug mga bundo ug pagtukod sa mga tore alang pagsulong.

23Apan alang kanila kini daw usa ka tagna nga bakak, sila naghimo ug mga panumpa apan siya nagpahinumdom sa kasal-anan aron sila mabihag.

24“Busa mao kini ang giingon sa Ginoong Dios: Tungod kay nagpahinumdom kamo sa inyong kasal-anan, diha niana ang inyong mga paglapas nabutyag, sa pagkaagi nga diha sa tanan ninyong mga buhat ang inyong mga sala nakita, tungod kay kamo nahinumdoman; kamo madakpan.

25Ug ikaw, O daotan nga pangulo sa Israel, nga ang adlaw niya miabot na, ang panahon sa kataposang silot,

26mao kini ang giingon sa Ginoong Dios: Tangtanga ang purong, ug kuhaa ang korona; kini dili na magpabilin nga mao gihapon. Bayawa ang anaa sa ubos ug ipaubos ang anaa sa itaas.

27Usa ka guba, usa ka guba, himoon nako kini nga guba. Wala na gani unyay makita niini hangtod moabot siya nga may katungod niini ug ihatag nako kini kaniya.

28“Ug ikaw, anak sa tawo, pagpropesiya ug sulti, Mao kini ang giingon sa Ginoong Dios mahitungod sa mga Amonihanon, ug mahitungod sa ilang kaulawan, ingna, Usa ka espada, usa ka espada gilanit alang sa pagpatay; kini gipasinaw aron mogilaw ug mokidlap sama sa kilat,

29samtang makakita sila ug mga bakak nga panan-awon alang kanimo, samtang nanagna sila ug bakak kanimo, aron ipahiluna ngadto sa mga liog sa daotan nga ang adlaw miabot na, panahon sa kataposang silot.

30Iuli kini ngadto sa sakoban niini! Sa dapit diin ikaw gibuhat, didto sa yuta nga imong gigikanan, hukman ko ikaw.

31Ug akong ibubo ang akong kapungot nganha kanimo. Huypan ko ikaw ug kalayo sa akong kasuko ug itugyan ko ikaw ngadto sa kamot sa mga bangis nga tawo, nga batid sa paglaglag.

32Ikaw mahimong sugnod alang sa kalayo; ang imong dugo anha sa taliwala sa yuta. Dili na ikaw hinumdoman, kay ako, ang Ginoo, nagsulti.”

← Chapter 20 Chapter 22 →