Psalms 40

cebuano-1999

1Mapailubon akong nagpaabot sa tabang sa Ginoo; gitagad ako niya ug gidungog ang akong pagtuaw.

2Gibitad ako niya gikan sa makuyaw nga gahong, sa gahong nga lapokon! Gipahiluna ako niya sa batong bantilis ug gipahilayo sa katalagman.

3Gitudloan ako niya ug bag-ong awit, awit sa pagdayeg alang sa atong Dios! Daghan ang makakita niini ug mahibulong sila ug mosalig sa Ginoo.

4Bulahan ang tawo nga nagsalig sa Ginoo, ug dili modangop sa mga diosdios, o mouban niadtong mosimba sa mga mini nga dios.

5Daghan kag katingalahang nahimo kanamo, O Ginoo nga akong Dios. Daghan kag gihunahuna alang kanamo; walay sama kanimo! Dili ko ikasaysay ang tanan tungod sa kadaghan niini.

6Wala mo kinahanglana ang mga halad-sinunog ug mga gasa; wala ka mangayog mga halad alang sa sala. Hinuon, giablihan mo ang akong mga dalunggan sa pagpamati kanimo.

7Busa miingon ako, “Ania ako; ang imong mga sugo kanako nahisulat sa basahon.

8Gikalipay ko ang pagtuman sa imong pagbuot, O Dios ko! Ang imong pagtulon-an natisok na sulod sa akong kasingkasing.”

9Sa dakong panagtigom sa imong katawhan, gisangyaw ko ang maayong balita sa imong pagluwas kanamo. Nasayod ka, O Ginoo, nga wala gayod ako moundang sa pagsulti niini.

10Wala ko tagoi ang balita nga ikaw moluwas; kanunay kong gisulti ang imong pagkamatinud-anon ug pagkamatinabangon. Diha sa dakong tigom sa imong katawhan, wala ako magpakahilom mahitungod sa imong gugma nga walay paglubad ug sa imong pagkamaunongon.

11O Ginoo, ayaw ihikaw ang imong kaluoy kanako! Panalipdi ako kanunay sa imong gugma ug pagkamaunongon gikan sa kadaotan.

12Gilibotan ako sa mga kasakitan nga dili maihap sa kadaghan! Naputos ako sa akong mga sala hangtod nga dili na ako makakita. Mas daghan pa kini kay sa akong buhok ug nawad-an ako sa kaisog.

13Luwasa intawon ako, O Ginoo! Tabangi dayon ako!

14Buntoga ug liboga ang naninguha pagpatay kanako! Pasibuga ug pakaulawi ang nagtinguha sa pagdagmal kanako.

15Pakaulawi pinaagi sa ilang kapildihan kadtong nagbugalbugal kanako.

16Apan magmalipayon ug magsadya unta ang tanan nga modangop kanimo! Ang tanan nga mapasalamaton sa kaluwasan nga gikan kanimo, moingon unta kanunay, “Pagkagamhanan sa Ginoo!”

17Huyang ako ug kabos apan wala ako kalimti sa Ginoo. Ayaw paglangan, O akong Dios. Tabangi intawon ako kay ikaw man ang akong manluluwas ug akong Dios.

← Chapter 39 Chapter 41 →