Psalms 39

cebuano-1999

1Miingon ako, “Magmatngon ako sa akong buhaton aron dili ako makasala pinaagi sa akong pagpanulti. Dili ako mosulti samtang anaa pa sa duol ang daotang mga tawo.”

2Nagpakahilom ako ug wala ako mosulti bisag usa ka pulong. Apan misamot hinuon ang akong pag-antos,

3ug ang akong kasingkasing napuno sa kabalaka. Sa naghunahuna ako niini, misamot ang kahasol nga akong gibati, ug kay wala na man gayod ako makaantos, miingon ako,

4“O Ginoo, pahibaloa ako sa akong kataposan ug sa gidugayon sa akong kinabuhi. Sayri ako kanus-a matapos ang akong kinabuhi.”

5Pagkamubo sa kinabuhi nga gihatag mo kanako! Pipila lamang ka dangaw ang gitas-on niini, ug balig wala lamang ang akong kinabuhi sa imong atubangan. Ang tawo sama lamang sa gininhawa!

6Sama lamang siya sa anino; ang tanang gihimo niya walay kapuslanan. Nagtigom siyag bahandi apan wala siya masayod kinsay makapanunod niini!

7Ug karon, O Ginoo, wala na akoy laing gilaoman pa gawas kanimo.

8Luwasa ako sa tanan kong sala, ug ayaw itugot nga biaybiayon ako sa mga buangbuang.

9Nagpakahilom ako ug dili gayod mosulti kay ikaw ang nagbuot sa akong kahimtang.

10Ayaw na akog siloti kay hapit na intawon ako mamatay sa imong mga hampak!

11Pinaagi sa imong mga pagbadlong gisilotan mo ang tawo tungod sa iyang sala, ug sama sa anunugba gikutkot mo ang mga butang nga iyang gimahal. Tinuod gayod nga ang tawo sama lamang sa gininhawa!

12Dungga intawon ang pag-ampo ko, O Ginoo. Pamatia ang akong pangaliya, ug ayaw pagpakahilom samtang naghilak ako! Dumuduong lamang ako sama sa tanan kong katigulangan.

13Pasagdi na lamang ako aron magmalipayon ako sa dili pa mamatay.

← Chapter 38 Chapter 40 →